تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — صفحة 301

مساهمون:

ص٣٠١

[ 343 چل سال بيش رفت كه من لاف مىزنم ]

چل سال بيش رفت كه من لاف مىزنم * كز چاكران پير مغان كمترين منم
هرگز بيمن عاطفت پير مىفروش * ساغر تهى نشد ز مى صاف روشنم
از جاه عشق و دولت رندان پاكباز * پيوسته صدر مصطبه‌ها بود مسكنم
در شأن من بدردكشى ظنّ بد مبر * كالوده گشت جامه ولى پاك دامنم
شهباز دست پادشهم اين چه حالتست * كزياد بُرده‌اند هواى نشيمنم
حيفست بلبلى چو من اكنون درين قفس * با اين لسان عذب كه خامش چو سوسنم
آب‌وهواى فارس عجب سفله‌پرورست * كو همرهى كه خيمه ازين خاك بركنم
حافظ به زير خرقه قدح تا بكى كشى * در بزم خواجه پرده ز كارت برافكنم
تورانشه خجسته كه در من يزيد فضل * شد منّت مواهب او طوق گردنم

[ 344 عمريست تا من در طلب هر روز گامى مىزنم ]

عمريست تا من در طلب هر روز گامى مىزنم * دست شفاعت هر زمان در نيك‌نامى مىزنم
بىماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز خود * دامى براهى مىنهم مُرغى به دامى مىزنم
او رنگ كو گلچهر كو نقش وفا و مهر كو * حالى من اندر عاشقى داد تمامى مىزنم
تا بو كه يابم آگهى از سايهء سرو سهى * گلبانگ عشق از هر طرف بر خوش‌خرامى مىزنم