گرت چو نوح نبى صبر هست در غم طوفان * بلا بگردد و كام هزارساله برآيد
نسيم زلف تو چون بگذرد بتربت حافظ * ز خاك كالبدش صدهزار لاله برآيد
[ 235 زهى خجسته زمانى كه يار بازآيد ]
زهى خجسته زمانى كه يار بازآيد * بكام غمزدگان غمگسار بازآيد
به پيش خيل خيالش كشيدم ابلق چشم * بدان اميد كه آن شهسوار بازآيد
اگر نه در خم چوگان او رود سر من * ز سر نگويم و سر خود چه كار بازآيد
مقيم بر سر راهش نشستهام چو گرد * بدان هوس كه بدين رهگذار بازآيد
دلى كه با سر زلفين او قرارى داد * گمان مبر كه بدان دل قرار بازآيد
چه جورها كه كشيدند بُلبُلان از دى * ببوى آنكه دگر نوبهار بازآيد
ز نقش بند قضا هست اميد آن حافظ * كه همچو سرو بدستم نگار بازآيد
[ 236 اگر آن طاير قدسى ز درم بازآيد ]
اگر آن طاير قدسى ز درم بازآيد * عمر بگذشته بپيرانه سرم بازآيد
دارم امّيد برين اشك چو باران كه دگر * برق دولت كه برفت از نظرم بازآيد
آنكه تاج سر من خاك كف پايش بود * از خدا مىطلبم تا به سرم بازآيد