به فضل ، دقت نظر و گستردگى معلومات بود . از نظر علمى ، بعضى ايشان را بر آيت اللّه حائرى ترجيح مىدادند ، ولى رياست حوزه از آن حاج شيخ عبد الكريم بود . در سال 1353 ه . ق ، ايشان را در قم ديدم ، پيرامون برخى مسائل فقهى گفتگو كرديم ، و فضل و دقت نظرش را از آن فهميدم . فضلاى قم ايشان را مىستودند » . « 1 »
شيخ آقا بزرگ تهرانى هم مىنويسد :
« . . . طلاب ، مجلس درس او را مغتنم و مقام استفاده مىشمردند . و اين ، به خاطر وفور علم و كثرت دانش وى بود » . « 2 »
مرحوم واعظ خيابانى هم مىنويسد :
« امام اورع ازهد و حبر فقيه اوحد ، آقا شيخ ابو القاسم ، شيخ علماى قم و مرجع تقليد ايشان ، « 3 » وى همين عالم مقدس ربانى است كه در قم بر جنازهء آيت اللّه ميرزا صادق آقا مجتهد تبريزى با قاطبهء علما و مجتهدان ، و اهالى قم از زوار و مجاوران نماز خواند » . « 4 »
با اينكه موقعيت علمى ايشان در قم و در اوساط علمى شيعه معروف بود ، و طلاب فراوانى در درس او شركت مىكردند ، اما فقط به اين تعداد از شاگردانش در كتب تراجم دست يافتيم .
شاگردان
برخى از تلامذه آن فقيه بزرگ ، عبارتند از آيات عظام و حجج اسلام :
1 . آيت اللّه حاج شيخ عباس محدث قمى ( 1290 - 1359 ه . ق ) ، صاحب
هامش
( 1 ) . امين عاملى ، اعيان الشيعة ، ج 2 ، ص 410 .
( 2 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 69 .
( 3 ) . واعظ خيابانى ، علماى معاصرين ، ص 155 .
( 4 ) . همان ، ص 387 .