و النافلة و منظومه در فقه و اصول
پس از آن ، وى به تهران مهاجرت كرد و رسائل را هم در محضر آيت اللّه محمّد حسن آشتيانى ( د . 1319 ه . ق ) آموخت . وى در برخى از علوم ، همچون :
ادبيات و حسن خط ، مهارت بسيارى كسب كرد . « 1 »
هجرت به نجف
در حدود سال 1312 ه . ق ، وى رهسپار نجف اشرف شد و ساليان بسيار ، با تلاش و كوشش فراوان همراه با فقر و فاقه ، تنگى معيشت و تشتت خيال « 2 » در فراگيرى علم كوشيد . برخى از استادان اين فقيه سعيد در نجف ، عبارتند از آيات عظام :
1 . آقا رضا همدانى ( ح 1250 - 1322 ه . ق ) ، صاحب مصباح الفقيه فى شرح شرايع الاسلام
2 . ميرزا حسين خليلى تهرانى ( د . 1326 ه . ق )
3 . آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى ( 1255 - 1329 ه . ق ) ، صاحب كفاية الاصول و فوائد الاصول
4 . سيد محمّد كاظم طباطبايى يزدى ( 1247 - 1337 ه . ق ) ، صاحب عروة الوثقى و حاشيه مكاسب
وى در نجف ، آنقدر كوشيد تا به درجهء اجتهاد نايل آمد . در همان جا ، او از علماى بزرگ ، فقهاى سترگ و مروجان شرع مقدس - به گفتار و كردارش - به شمار مىرفت . « 3 »
آيت اللّه حاج شيخ ابو القاسم قمى به هنگام تحصيل در اصفهان ، كاشان و نجف ، از گروهى اجازه روايت اخذ كرد كه آنان عبارتند از آيات عظام :
1 . ميرزا ابو المعالى كلباسى ( د . 1315 ه . ق ) ، نويسنده الجبر و التفويض ،
هامش
( 1 ) . دوانى ، مفاخر اسلام ، ج 11 ، ص 245 و 247 .
( 2 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 63 .
( 3 ) . همان .