هر چه او كند بر جان و دل ، آن جمله باشد داد و دين * ور نيز بيدادى كند ، باشد بر من داد از او
دوزخ كه آفريده است به كمال عطف و رحمت آفريده است . باش تا جمال « الرحمن الرحيم » از افق « 1 » عزّت به در آيد - و نه به زبان گوشت و پوست - با تو بگويد كه در اشارت « سيأتي على جهنّم زمان ينبت في قعرها الجيرجير » « 2 » چه سرّ است . قال النبيّ عليه السّلام : « من شرب في آنية الذهب و الفضّة يجرجر في جوفه « 3 » نار جهنم » « 4 » .
ارباد به دوزخ برد از كوى تو خاك * آتش همه آب زندگانى گردد
غضب الكريم و إن تأججّ ناره * كدخان ندّ ليس « 5 » فيه سواده « 6 »
سطوات قهر ارادت ازل زمام اختيار از دست مىستاند
وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ
« 7 » أي على عبده « 8 » و آنچه در خاطر نيست كه بنويسم ، نبشته مىشود . أرجع إلى ماكنّا بصدده و التكلان على الحيّ القيّوم .
هامش
( 1 ) . ل : از تتق .
( 2 ) . زمانى بر جهنم خواهد آمد كه در قعر آن ، جير جير خواهد روييد . جيرجير ، نوعى گياه است ( المنجد و مجمع البحرين ) .
( 3 ) . ص : في بطنه .
( 4 ) . پيامبر فرمود : هر كه در ظرف طلا و نقره ، بنوشد ، آتش جهنم در شكمش ريخته شود .
ظاهرا اين حديث ، بىمناسبت آورده شده است مگر اين كه براى تبيين استعمال لغت « جيرجير » باشد .
( 5 ) . ل : بدّ .
( 6 ) . خشم كريم ، گر چه لهيب آتش آن بالا گيرد ، مثل دود عود است كه سياهى ندارد .
( 7 ) . سورهء يوسف ( 12 ) ، آيهء 21 .
( 8 ) . ل : عباده .