گرديده است . در علوم ظاهرى و باطنى و عقلى و نقلى مقام والايى داشته است و در عرفان نظرى يكى از اساطين علم است . و بزرگانى چون شيخ مؤيد الدين جندى ، شمس الدين مكّى ، شيخ فخر الدين عراقى ، قطب الدين شيرازى و سعد الدين فرغانى در محضر او تلمّذ كردهاند . با مولانا جلال الدين رومى رابطهء دوستى عميقى داشت و مكاتباتى با خواجه نصير طوسى دارد و آثار بسيارى از او بر جاى است كه اهم آنها عبارت است از : 1 . مفتاح غيب الجمع و الوجود كه ابن فنارى بر آن شرحى به نام مصباح الأنس نوشته است ، 2 . نصوص ، 3 . فكوك ، 4 . النفحات الإلهية ، 5 . الرسالة الهادية ، 6 . إعجاز البيان ، 7 . تبصرة المبتدي و تذكرة المنتهي ، 8 . شرحى بر فصوص الحكم محيى الدين و آثارى ديگر .
وفات شيخ صدر الدين قونوى را بين 671 تا 673 ه ق نوشتهاند . وى شصت و اند سال عمر كرده است .
تبصرة المبتدي و تذكرة المنتهي
تبصرة المبتدي و تذكرة المنتهي رسالهاى است به فارسى كه اصول مباحث آن با بيان عرفانى با استفاده از آيات و روايات و اشعار فارسى و عربى و گفتهها و ذوقيات اكابر عرفا دربارهء معرفت آفريدگار و نبوت و ولايت و معاد تنظيم يافته است . در اغلب موارد ، عبارات صورت خطابى پيدا مىكند و از توضيح كافى دربارهء مباحث خوددارى مىشود و چنين عذر آورده مىشود كه اين نوع علم در « جلابيب كلمات »