و از عجايب آن روز يكى آن است كه به نسبت با طايفهاى پنجاه هزار سال نمايد و به نسبت با طايفهاى ديگر يك « 1 » لمحه . و در حديث اشكال خضر - صلوات الله عليه - در مسأله سرّ طى زمان اينجا معلوم شود و اين روز را « قيامت كبرى » گويند و جملهء انبيا و اوليا - صلوات الله عليهم أجمعين - بر وقوع اين روز متفقند
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ * لَمَجْمُوعُونَ إِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
« 2 » .
و لفظ « قيامت » مشترك الدلاله است عند أرباب البصائر : بدين روز معين اطلاق مىكنند و آن را « قيامت صغرى » مىخوانند و « من مات فقد قامت قيامته » « 3 » اشارت بدين معنى است ؛ و بر حالت وصول عارف اطلاق مىكنند آن زمان كه كونين در نظر او به نور وحدانيت محو و منطمس گردد و لا يبقى إلّا الحيّ القيّوم .
بيت
آمد قيامتى به سرم تا بديدم آنك * رويت بهشت و لبت حوض « 4 » كوثر است
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
« 5 » و آن را « قيامت عظمى » گويند .
مقصود در اين مقام ، « قيامت كبرى » است و شرح آن در كتاب و سنت مفصل است و ادراك حقايق و عجايب آن بر انوار اطوار ولايت و
هامش
( 1 ) . ص : - يك .
( 2 ) . سورهء واقعه ( 56 ) ، آيهء 50 .
( 3 ) . تمهيدات ، ص 52 .
( 4 ) . ل : آب .
( 5 ) . سورهء ابراهيم ( 14 ) ، آيهء 48 .