خلافت المسترشد باللّه
وفات المستظهر باللّه و خلافت المسترشد باللّه
المستظهر باللّه ابو العباس احمد بن المقتدى بامر اللّه ، در اواسط ماه ربيع الاخر سال 512 درگذشت . مدت خلافتش بيست و چهار سال و سه ماه بود . بعد از او ، با پسرش المسترشد باللّه ، ابو منصور فضل بن ابى العباس احمد بن المقتدى بيعت شد . المسترشد از بيست و سه سال پيش مقام ولايت عهدى داشت . برادرانش ابو عبد اللّه محمد و ابو طالب عباس ، و عموهايش پسران المقتدى بامر اللّه با او بيعت كردند . همچنين همهء امرا و قضاة و ائمه ، با او بيعت كردند . قاضى ابو الحسن الدامغانى ، متولى اخذ بيعت بود . او نيابت وزارت داشت ، و المسترشد او را به گرفتن بيعت برگماشت . و تا آن زمان قاضى به گرفتن بيعت مامور نشده بود جز احمد بن ابى دؤاد كه براى الواثق بيعت گرفت و قاضى ابو على اسماعيل بن اسحاق كه براى المعتضد .
المسترشد باللّه قاضى القضاة را از نيابت وزارت عزل كرد ، و ابو شجاع محمد بن ربيب ابو منصور را وزارت داد . سپس در سال 513 [ 1 ] او را عزل نمود و عميد الدوله ، ابو على بن صدقه را وزارت داد ، و او را به جلال الدين ملقب نمود . جلال الدين ، عموى جلال الدين ابى الرضا صدقه ، وزير الراشد بود .
چون مردم به بيعت المسترشد مشغول بودند ، برادرش امير ابو الحسن ، با سه تن ديگر در زورقى نشسته ، به مداين رفتند ، و از آنجا به حله آمدند . دبيس آنان را گرامى داشت .
اين امر بر مسترشد گران آمد ، و نزد دبيس كس فرستاد ، كه امير ابو الحسن را به همراه نقيب النقباء شرف الدين على بن طراد الزنبى [ 2 ] ، بفرستد . دبيس عذر آورد كه آنان را پناه داده ، بنابر اين او را مجبور به بازگشت نمىكند . آنگاه نقيب خود با ابو الحسن به سخن
هامش
[ ( 1 ) ] 510 .
[ ( 2 ) ] الرثيى .