لشكر در رقاده بود ، بيمناك شد . از اين رو به سوى او در حركت آمد . ابو عبد اللّه به قسنطينه رفت و آنجا را محاصره نمود ، و به صلح بگشود ، و به باغايه بازگشت . لشكرى در آنجا نهاد ، و خود به انكجان [ 1 ] رفت . ابراهيم بن ابى الاغلب به باغايه شد ، و اصحاب ابو عبد الله را در آنجا به محاصره گرفت . ابو عبد الله سپاهيان خود را به فج العرعار [ 2 ] فرستاد ، آنان با ابراهيم ، كه از آنجا به اربس مىرفت رو به رو شدند .
در سال 296 ، ابو عبد اللّه ، با صد هزار مرد جنگجو به نبرد ابراهيم بيرون شد .
جماعتى از سپاه خود را مأمور نمود كه از پشت سر ابراهيم را مورد حمله قرار دهند . و خود از رو به رو حمله آغاز كرد . ابراهيم منهزم شد . ابو عبد اللّه شمشير در ياران او نهاد .
بسيارى را بكشت و بسيارى را اسير كرد ، و اموال و چارپايان بسيار به غنيمت گرفت . آنگاه داخل اربس شد ، در آنجا نيز كشتار و غارت كرد . سپس در قموده فرود آمد . خبر به زيادة الله رسيد ، و او به مصر گريخت .
مردم شهر رقاده به قيروان و سوسه رفتند ، و قصور بنى الاغلب همه به تاراج رفت .
ابراهيم بن ابى الاغلب به قيروان رسيد ، و در قصر الاماره فرود آمد . وجوه مردم را گرد آورد و به آنان وعدهء حمايت داد و خواست تا به فرمانبردارى و بذل اموال يارىاش كنند .
آنان عذر آوردند . سران قوم نزد مردم آمدند ، و از آنچه رفته بود آگاهشان كردند . مردم بر ابراهيم بن ابى الاغلب شوريدند ، و از شهر بيرونش نمودند .
ابو عبد اللّه الشيعى در سبيبه [ 3 ] بود كه خبر فرار زيادة اللّه را بشنيد . او به رقاده حركت كرد و پيشاپيش عروبة بن يوسف و حسن بن ابى خنزير را بفرستاد . اينان برفتند و مردم را امان دادند . او در رجب سال 296 ، به رقاده وارد شد ، و در قصرهاى آن مكان گرفت ، و خانههايش را ميان كتاميان تقسيم كرد ، و نداى امان در داد تا مردم بازگشتند . عمال را از آنجا بيرون راند . آنگاه در طلب اهل شر به جد بايستاد و آنان بگريختند . اموال و سلاحهاى زيادة الله را جمع آورد و فرمود تا آنها را نيك نگهدارند . همچنين فرمان داد تا كنيزان او را نيز نگهدارند . در روز جمعه خطيبان از او پرسيدند ، كه به نام چه كسى خطبه بخوانند . او هيچ كس را معين نكرد . چون سكه زد در يك سوى آن نقش كرد :
« بلغت حجة اللّه » و در سوى ديگر « تفرق اعداء اللّه » ، و بر سلاحها نقش كرد : « عدة في سبيل اللّه » ، و بر زانوى اسبان : « الملك لله » .
بيعت مهدى در سجلماسه
چون ابو عبد الله افريقيه را گرفت ، برادرش ابو العباس از حبس آزاد گرديد و نزد او آمد
هامش
[ ( 1 ) ] ايكجان .
[ ( 2 ) ] مرج العرعار .
[ ( 3 ) ] يشبه .