قال اللّه تعالى سبحانه : و اصبر نفسك مع الّذين يدعون ربّهم بالغدوة و العشىّ يريدون وجهه 18 : 28 پارسى ارادت ، خواستن است ، و آن مشروط به سه چيز باشد : شعور به مراد و شعور به كمالى كه مر او را حاصل باشد . و غيبت مراد . پس اگر مراد از قبيل امورى باشد كه مريد را تحصيل آن ممكن باشد ، چون ارادت با قدرت منضم شود هر دو موجب حصول مراد شوند . و اگر از قبيل امورى كه حاصل و موجود باشد اّما حاضر نباشد ، هر دو مقتضى وصول به مراد شوند . پس اگر در وصول توقّفى افتد ارادت مقتضى حالى شود در مريد كه آن را شوق خوانند ، و شوق پيش از وصل باشد .