فصل دوم ( در ثبات ) قال اللّه سبحانه و تعالى : « يثبّت اللّه الّذين آمنوا بالقول الثابت فى الحيوة الدّنيا و في الآخرة » 14 : 27 » . ثبات حالتى است كه تا با ايمان مقارن نشود طمأنينه نفس كه طلب كمال مشروط به آن است ميّسر نگردد ، چه هر كس كه در معتقد خويش متزلزل باشد طالب كمال نتواند بود ، و ثبات ايمان عبارت از حصول جزم است به آنكه كاملى و كمالى هست ، و تا اين جزم نباشد طلب كمال صورت نبندد ، و عزم طلب كمال و ثبات در عزم تا حاصل نشود سلوك ممكن نباشد ، و صاحب عزم بى ثبات « كالذى استهوته الشياطين في الارض حيران » 6 : 71 باشد ، بل متحّير را خود عزم نباشد ، و تا جازم يك جهت معيّن نشود حركت و سير و سلوك از او واقع نگردد ، و اگر حركتى كند اضطرابى و ترددى بى حاصل باشد كه آن را فايده و ثمر نباشد . و علّت ثبات ، بصيرت باطن باشد به حقيقت معتقد خويش ،
هامش
( 1 ) إبراهيم - 27 .
( 2 ) - ن و گ : عزم .
( 3 ) - ن و گ : عزم .
( 4 ) - انعام - 71
( 5 ) - ن و گ : چه تا يك جهت معيّن نشود .