وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا
وقوله الحق
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم
[ آغاز راه ]
بعد از اينكه باليمن و السعادهء و الاقبال از حُسن طالع و يمن مَطلع ، از همَّت والاى اعلى حضرت زمان - عجّل الله تعالى فرجه - از بابت اجابت دعوت حضرت خليلُالرحمن ، جناب احديت اسباب عزيمت زيارت خانهء مباركه و حرم با احترام خود را براى اين بندگان قليلُ البضاعهء خود به احسن الوجوه و اسهل الطرق مهيا فرمود و با وجود چندين نوع گرفتارى وپريشان حالى و بيچارگى قلوب منكسرهء اين شكستهگان را شوق طواف خانهاش بيقرار و عشق تقبيل آستانش مانند مغناطيس افئدهء اين بيچارگان را به سمت خودش جذب نمود . پس به ملازمت و مصاحبت هفت تن از سعادتمندان وطن ؛ اعنى جناب مستطاب ، سلالهء السادات العظام آقاى حاجى سيد مهدى نقيب السادات حنجونى - زيد عمره - ومرحوم مغفور مبرور حاجى ملا محمّد حسين واعظ گلينكى [
Glinak ]
و جناب سلالهء السادات ، حاجى سيد اشرف