زمانى كه حجاج بن يوسف ثقفى در سالهاى 72 و 73 قمرى حاكم مدينه بود ، عمر بن على ( ع ) به حسن مثنى پيشنهاد كرد كه وى را در موقوفات پدرشان شريك گرداند . حسن نپذيرفت . عمر نزد حجاج رفت و شكايت كرد و او از حسن مثنى خواست كه عمر را در موقوفات اميرالمؤمنين ( ع ) مانند اهل بيت شركت دهد و سهمى از آن براى عمر بن على ( ع ) قرار دهد . حسن مثنى گفت :
جدّم اميرالمؤمنين ( ع ) در وقفنامه شرط كرده است تا زمانى كه فرزندانى از نسل فاطمه ( س ) وجود دارند ، به ساير فرزندان نمىرسد و چون مادر عمر ، صهباء ، دختر ربيعه تغلبيه است ، از صدقات پدرش بهرهاى نمىبرد و من نمىتوانم وقتى جدم اميرمؤمنان ( ع ) معيّن فرموده ، دخل و تصرف نمايم و آن را تغيير دهم .
حجاج گفت : « اگر تو نتوانى چنين كنى ، من مىتوانم و او را دخالت و شركت مىدهم » . حسن چيزى نگفت و چون حجاج به ديگران پرداخت ، حسن از موقعيت استفاده كرد و از نزد حجاج بيرون رفت و يكسره راهِ شام را در پيش گرفت . « 1 »
حسن حدود يك ماه در شام ، مقابل دارالخلافه براى ديدار با عبدالملك بن مروان ( حك : 65 - 86 ه . ق ) و شكايت از حجاج ،
هامش
( 1 ) . الارشاد ، ص 196 ؛ مختصر تاريخ دمشق ، 1415 - 1421 ق ، ج 6 ، ص 330 ؛ كشف الغمه ، محدث اربلى ، 1421 ق ، ج 1 ، ص 541 .