( ترجمه )
( وقتى موسى ( ع ) با رفيقش برگشتند ) بندهاى از بندهگان ما را يافتند كه از جانب خودمان به او رحمت عطاء نموده بوديم و هم از جانب خود بوى علم آموختيم ( 65 )
موسى به او گفت آيا من تابع تو بگردم كه از آنچه عالم گرديدهاى از علوم لدنّى خود به من بياموزى كه منّتى بر رشد من يعنى اصابة خير باشد ( 66 )
گفت هرگز توانايى و صبر آن را ندارى كه با من باشى ( 67 )
چگونه توانى تحمل نمايى بر چيزى كه بر اسرار آن احاطه ندارى ( 68 )
موسى گفت اگر خدا بخواهد به زودى مىيابى مرا كه صبر ميكنم و امر تو را عصيان نميكنم ( 69 )
گفت اگر پيرو من شدى از من چيزى سؤال مكن تا وقتى كه به تو جهت آن كار را خبر دهم ( 70 )
پس از آن موسى با آن ( بنده صالح ) رفتند و در كشتى نشستند آن عالم كشتى را سوراخ نمود موسى گفت كشتى را سوراخ نمودى براى اينكه اهلش غرق گردند تو بر امر شنيعى اقدام نمودى ( 71 )
آن شخص گفت آيا نگفتم كه تو هرگز نتوانى با من صبر كنى ( 72 )
موسى گفت مرا مؤاخذه مكن بر آنچه فراموش كردم و بر من سخت نگير ( 73 )
پس از پياده شدن از كشتى با هم رفتند تا پسرى را ملاقات نمودند آن شخص پسر را كشت موسى گفت آيا ميكشى نفس پاكيزهاى را به غير قصاص حقيقة عمل منكرى نمودى ( 74 )
آن شخص گفت آيا نگفتم تو طاقت ندارى با من باشى ( 75 )
موسى گفت اگر بعد از اين از تو سؤال نمودم ديگر با من مصاحبت منما و در ترك مصاحبت معذورى ( 76 )
پس با هم رفتند تا بدهى رسيدند و از مردمان آن طلب طعام كردند و اباء داشتند كه آنها را طعام دهند و ديدند ديوارى نزديك است خراب گردد آن شخص ديوار را به پا نمود موسى گفت اگر ميخواستى بر اين عمل اجرت ميگرفتى ( 77 )
خضر گفت اينست جدايى بين من و تو و به زودى به تو خبر مىدهم تأويل آنچه را كه قدرت بر صبر بر آن نداشتى ( 78 ) .