انداختند اينست كه هيچ وقت هدايت نخواهند گرديد .
وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤاخِذُهُمْ بِما كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلًا
برسولش خبر ميدهد و دو نام بزرگ پروردگارش كه ( غفور و رحيم ) است بوى تذكر ميدهد و به او اعلان مىكند كه اين دو صفت مغفرت و رحمت سبب تأخير عذاب كافرين گرديده يعنى اگر نبود مغفرت و رحمت پروردگار تو در همين عالم و در حيات دنيا براى كافرين بازاء اعمال نكوهيدهشان و گفتار ركيكشان عذاب ميفرستادم و آنها را مهلت نميدادم لكن از روى حكمت و كرم عذاب آنان را عقب انداختهام تا آنچه در باطن آنها از اوصاف رذيله پنهان گرديده نمايان گردد اين است كه موعد معينى براى مجازات آنها مهيّا نموديم .
وَ تِلْكَ الْقُرى أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جَعَلْنا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِداً
با اينكه در آيه بالا خبر ميدهد كه ما از روى مغفرت و رحمت در عذاب كافرين عجله نميكنيم بلكه براى پاداش اعمال آنها وقتى و موعد معينى قرار دادهايم كه ظاهرا موعد معين قيامت و عذاب جهنمى است .
در اين آيه اشاره دارد به آن كفارى كه قبلا برسولش خبر داده مثل قوم عاد و ثمود و امم ديگر كه در همين عالم آنها را به عذاب استيصالى هلاك گردانيديم و علت تعجيل عذاب آنان را ظلم و ستم معرفى نموده ، و از اينجا ميتوان استفاده نمود كه از كفار و مشركين آنهايى كه بپيمبران ستم ننمودند جز عدم قبول ايمان خداى تعالى از روى كرم به آنها مهلت ميدهد كه شايد متنبّه گردند لكن آن قسمتى از كفار كه به پيمبران و مؤمنين ستم نمودند و اميدى براى هدايت آنها باقى نمانده ديگر مهلتى براى آنها نيست بلكه به زودى از آنها در وقت معين انتقام ميكشد مثل امم پيمبران پيشينيان كه در همين عالم مبتلا به عذاب گرديدند و بنياد حياتشان زير و زبر گرديد تا اينكه عبرت ديگران گردند .