دريا خشك ميشد ( 63 )
موسى گفت آنجا همان است كه ما در طلب آنيم پس از آن راهى كه آمده بودند برگشتند و در اثر قدمهاى خود جستجوى نمودند ( 64 ) .
توضيح آيات
وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى وَ يَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ
اين آيه خبر ميدهد كه چيزى مانع كافرين نگرديد از ايمانشان و طلب آمرزش نمودن آنان از پروردگارشان پس از آنكه اسباب هدايت از كتابهاى آسمانى و هدايت پيمبران براى آنها آمد و حجت بر آنها تمام گرديد و ديگر عذرى بر آنها باقى نماند .
إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ
اشاره به اينكه گويا اين امّت نيز بفطرت خبيثشان نمىطلبند مگر همين سنّة جارية در امم گذشتگان را كه آن عذاب استيصال باشد ، چنانچه امم گذشته مثل قوم عاد و ثمود و فرعونيان پس از آنكه پيمبران با آيات و حجّتهاى روشن آمدند و هدايت آنها سودمند نگرديد مستحق عذاب گرديدند ، اين امّت نيز عملشان همان عذابها را ايجاب مينمايد و لو اينكه مشعر به آن نباشند .
أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ قُبُلًا
( او ) عطف داده جمله را بما قبل يعنى يا اينكه عذاب مقابل آنها بيايد و آنها را يك دفعه فرا گيرد كه در آن وقت ايمان ديگر فائدهبخش نخواهد گرديد
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
در بسيارى از آيات براى تسلّى دل رسولش از امم گذشتگان خبر ميدهد و گويا به او تذكّر ميدهد كه ما رسول و پيمبرى نفرستاديم مگر براى اينكه مردم را مژده و بشارت دهند بكراماتى كه در اثر ايمان و عمل شايسته نصيب آنها ميگردد و آنان را بترسانند از عذاب سخت كه در اثر كفر و تكذيب و اعمال ناشايسته