اشاره دارد همان ترك كبيره در اثر ايمان گناهان صغيرهاش بخشوده مىشود .
أُولئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ
، تا آخر آيه پاداش چنين اشخاص بهشتهايى كه جاى اقامتگاه آنها است جويها از زير درختان آنها روان است و آنها زينت نمودهاند به دستبندهاى طلا و لباسهاى مجلل از سندس و استبرق پوشيده و بسرير و تختهاى شاهانه تكيه زدهاند چه خوب پاداشى و چه نيكو جايگاهى است .
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا رَجُلَيْنِ جَعَلْنا لِأَحَدِهِما جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنابٍ وَ حَفَفْناهُما بِنَخْلٍ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُما زَرْعاً
( الى قوله تعالى )
خِلالَهُما نَهَراً
خداى تعالى حال مؤمنين و كافرين را تشبيه به دو مردى نموده كه با هم بودند و يكى از آنها را دو بوستانى بود پر از درختهاى انگور پيچيده شده بهم و گرداگرد آن نخل خرما درآورديم و بين آن بوستانها مزرعهاى بود ، و بروايت ابن عباس آن دو مرد پسران يكى از سلاطين بنى اسرائيل بودند كه مال بسيارى به ارث گرفته و بدست آنها آمده بود آن شخص مؤمن از آن دو برادر مال خود را در راه خدا انفاق نمود و آن برادر ديگر بمال خود دو باغ و ضياع تهيه نمود .
( پايان ) و بروايت منهج يكى از آن دو برادر يهود نام داشت و مؤمن بود و آن ديگر بنام قطروس يا قطرس و كافر بود و هشت هزار دينار از پدر به آنها به ارث رسيد ، قطروس همه را باغ و بوستان و ضياع و ملك و مزرعه كرد و يهود برادر مؤمن همه را در راه خدا و اعمال خير انفاق نمود اين است كه خداوند در اين آيه حال اين دو برادر را مثال ميآورد براى اهل دنيا و اهل آخرت . ( پايان ) آرى حال اهل دنيا مثال آن برادرى ماند كه ببوستان و ملك و زراعت خود مغرور گرديده و خدا و قيامت را فراموش نمود و به آن برادر مؤمن كه مال خود را در راه خير صرف نموده افتخار مينمود كه مال من بيشتر و از حيث اولاد و خدم و حشم من شرافتمندتر از توام .