( ترجمه )
( 28 / 75 - 62 )
متذكر شو روزى را كه خدا كفار را نداء مىكند و گويد شريكان من كجايند آنهايى را كه شما گمان ميكرديد شريكان منند و آنها را عبادت ميكرديد ( 62 )
كسانى كه بر آنها عذاب محقق گرديده گويند اى پروردگار ما اينها كسانى ميباشند كه ما آنها را گمراه گردانيديم همان طورى كه خودمان گمراه بوديم و ما از آنان بسوى تو بيزارى ميجوئيم آنها عبادت ما را نمىنمودند ( 63 )
( بمشركين ) گفته مىشود شركاء خود را بخوانند و پس از آنكه آنان را ميخوانند و دعوت آنها را نمىپذيرند عذاب را معاينه مىبينند اگر اينها هدايت يافته بودند ( عذاب را از خود دفع مينمودند ) ( 64 )
ياد كن روزى را كه خداوند كفار را نداء كند و گويد بانبياء و فرستادگان ما چه جواب گفتيد ( 65 )
و در آن روز خبرها بر آنها پوشيده ميگردد ( و كفار ) از يكديگر سؤال نكنند ( 66 )
اما كسى كه توبه كرد و عمل صالح نمود شايد چنين كسى از رستگاران باشد ( 67 )
و پروردگار تو آنچه را خواهد مىآفريند و آنچه را كه در آن خير و خوبى است اختيار مىكند و اختيار بدست مردم نيست خدا منزّه و مبرّا و بزرگوارتر از آنست كه بر او شريك مىآورند ( 68 )
و پروردگار تو ميداند آنچه را كه در سينههاى خود پنهان گردانيده و آنچه را ظاهر ميكنند ( 69 )
و او است خداى ( واحد احد ) كه خدايى جز او نيست حمد و ستايش در دنيا و آخرت مخصوص به او است ( و همه ) بسوى او باز ميگردند ( 70 )
اى محمد باينان بگو آيا شما مىبينيد اگر خدا شب را سرمدى ( و هميشگى ) قرار ميداد غير از خدا چه