ازارى فمن نازعنى واحد منهما القيمة فى النار ) .
( يرجعون ) بضمّ ياء و فتح جيم و بفتح ياء و كسر جيم هر دو قرائت شده خلاصه چون فرعون كبر و كبريايى كه مخصوص به حق تعالى بود به خود نسبت داد و به گمان غلط خود چنين تصوّر مينمود كه هميشه اين ملك و سلطنت بر او باقى خواهد ماند و نميدانست كه دست قدرت ايزدى غالب است و به زودى او را از پا در ميآورد و بجهنم كه دار سياست و مجازات او است وى را سرنگون خواهد گردانيد .
فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ
( فاء ) را براى تفريع ميآورند و اين آيه متفرع بر آيه جلو است و اشاره است به اينكه چون فرعون استكبار كرد و نسبت الوهيت بنفس خبيث خود داد ، قهر الهى او و قشون وى را در كف قدرت خود گرفت و در درياى نيل غرق گردانيد
فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ
خطاب برسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نموده كه اى محمد ( ص ) به نظر عبرت بنگر و ببين كه سر انجام كار ستم كاران بكجا كشيد .
و در اين خطاب دو فائده به نظر ميرسد : يكى تسلّى دل پيمبر گرامى خود كه از جفاى كفار و آزار آنان دل تنگ مباش همانطورى كه فرعون و فرعونيان بپاداش عمل خود رسيدند جماعت كفار نيز بجزاى عمل نكوهيده خود خواهند رسيد و ديگر چون كه در بسيارى از اوامر ، امّت نيز در مأمور به با حضرتش شريكند بايست آنها از سرگذشت پيشينيان متنبّه گردند و بدانند كه ستمكاران به زودى بمكافات اعمال زشت خود خواهند رسيد .
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ
ما آنان را پيشوايان و امامان قرار داديم كه تابعين خود را بدوزخ دعوت نمايند ، چون ابتداء جعل شر نسبت بخير محض و ايزد متعال نميتوان داد زيرا كه از خير محض جز خير نايد ، حكماء گفتهاند يا شرّ امر عدمى است يعنى