( توضيح آيات )
قالَ رَبِّ إِنِّي قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْساً فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ
موسى ( ع ) پس از آنكه برسالت مفتخر گرديد و مورد الطاف الهى واقع شد و عصا و يد بيضاء به او كرامت شد مأمور گرديد با اين دو معجزه بزرگ برود و فرعونيان را هدايت نمايد و بپرستش خداى يكتا آنان را دعوت نمايد در آن هنگام متذكر گرديد كه يكى از قبطيان را كشته است و ممكن است در مورد سياست فرعون واقع گردد اين بود كه اظهار مىكند ميترسم مرا بكشند .
وَ أَخِي هارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّي لِساناً فَأَرْسِلْهُ مَعِي رِدْءاً يُصَدِّقُنِي إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ
ابو جعفر و نافع ( ردا ) به غير همزه خواندهاند و باقى قراء با همزه قرائت نمودهاند ، و عاصم و حمزه ( يصدّقنى ) را برفع يعنى بضم قاف تلاوت نموده و باقى بجزم قاف خواندهاند ، و در هر حال ( ردءا ) بمعنى ناصر و معين است و حال است از ( ارسله ) يعنى برادر من هارون چون زبانش فصيح است و من در زبانم لكنت است و نميتوانم كلام فصيح بگويم برادرم هارون را با من بفرست كه هم يار و معين من باشد و هم در سخن گفتن مرا يارى نمايد و مصدق گفتار من باشد .
فَلَمَّا جاءَهُمْ مُوسى بِآياتِنا بَيِّناتٍ قالُوا ما هذا إِلَّا سِحْرٌ مُفْتَرىً
وقتى موسى ( ع ) با برادرش هارون براى تبليغ رسالت و ارشاد فرعون و فرعونيان وارد مصر گرديدند با دو معجزه بزرگ نسبت سحر بحضرتش دادند و گفتند اين جادويى است كه بهم بافته .
از امام محمد باقر عليه السّلام چنين روايت شده كه به خدا سوگند گويا موسى ( ع ) را مىبينم با دست بلند و موسى گندم گون و در بر او جبّهاى است از صوف و عصا در كف دارد و كمر خود را بسته و نعلين او از پوست خر است و بند نعلين او ليف خرما است وقتى بدر خانه فرعون رسيد خبر بفرعون دادند كه جوانمردى