چشم سر باشد كه بقدرى شما مردم بىحياء و بى عفّت گرديدهايد كه رو به روى يك ديگر چنين عمل قبيحى را انجام ميدهيد و هيچ شرم نداريد و اين نيست مگر در اثر جهل و بىخردى شما .
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ
آنچه حضرت لوط ( ع ) آن گروه اشقياء را موعظه و نصيحت نمود كه دست از اين عمل شوم زشت خود بردارند فائده نبخشيد و آنچه اصرار مينمود آنان بر انكار و ضديّت با او مىافزودند تا آنكه با هم گفتند بايد لوط و تابعين او را از ده و قريه خود بيرون كنيم زيرا اينها مردمانى ميباشند كه از اين عمل زشت يا از هر عمل بدى طاهرند يا اينها خود را پاك و از هر خباثتى طاهر ميدانند و ما را پليد و نجس بشمار مىآورند و بما استهزاء مينمايند .
فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ
چون اهل سدوم ظلم و فسق و تعدّى را از حدّ گذرانيدند لوط عليه السّلام و اهل او كه ظاهرا دختران او مراد است نجات داديم مگر زن او را كه چون با كفار در ظلم و مخالفت همدست بود از باقى گذاردهگان با قوم لوط قرار داديم .
وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ
چنانچه در جاهاى ديگر بيان شده پس از زير و زبر شدن مؤتفكات سنگ ريزه بر آنان باريدن گرفت و آن بارش بد بلائى بود كه بتهديد شدگان فرود آمد