آرى چون قوّت روحانى را نميتوان با قوّت جسمانى مقايسه نمود اگر قوت روح در اثر تزكيه و تصفيه بكمال رسد چنان قوّتى پيدا مينمايد كه بيك ساعت كار صد ساله و هزار ساله را خواهد نمود و در حكايت آوردن تخت بلقيس به خوبى فرق بين قوت جسمانى و روحانى پديدار خواهد گرديد كه با اينكه آن عفريت از جنس جنّ بود و سرعت جنيّان در عمل چنانچه گفتهاند چندين برابر قوت افراد بشر مىباشد لكن چون قوّت وى جسمانى بود نه روحانى اين بود كه گفت من تخت بلقيس را در نصف روز كه مدّت قضاوت سليمان بود ميآورم و آن كسى كه علم كتاب نزد او بود گفت من پيش از آنكه تو چشم خود را بر هم گذارى تخت را نزد تو حاضر مينمايم ، عمل او بقوّت روحانى بود نه جسمانى زيرا اگر روح انسانى در اثر مجاهده با نفس قوّت گرفت كوههاى مشكلات را زيرا پا هموار خواهد نمود و چنان قوّت و شوكتى پيدا مينمايد كه در تمام امور جسمانى و روحانى قوىّ و نيرومند ميگردد ، و معجزات انبياء ناشى از قوّت روحانى و تصميم اراده آنها ظاهر گرديده نه بقوّت جسمانى ، چنانچه حضرت امير عليه السّلام فرمود
( ما قلعت باب خيبر بقوّة جسمانية بل بقوّة ربّانية ) .
در اين حكايات تنبيه و اندرز است براى كسانى كه در آيات قرآنى و حكايات گذشتگان فكر و انديشه ميكنند و طريق سعادت و فضيلت خود را در خلال آيات قرآنى و حكايات آن پيدا مينمايند .
فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ
وقتى سليمان عليه السّلام تخت بلقيس را نزد خود حاضر ديد براى اينكه اظهار نمايد كه تمام قدرتها و سلطنتها در مقابل عظمت و اقتدار و علم ازلى حق تعالى ناچيز است ، پس اگر بنده شكر كند و بوظيفه بندهگى خود عمل نمايد يا كفران نعمت كند و ناسپاس گردد ، ابدا بدستگاه عظمت الهى ضررى نخواهد رسانيد زيرا كه او غنى و بىنياز است نه از شكر كنندهگان نفعى عايد او ميگردد و نه از