( توضيح آيات )
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ، إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صالِحٌ أَ لا تَتَّقُونَ
( الى قوله تعالى )
إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ
شايد يكى از اسرار تكرار نمودن اين آيات از قول پيمبران اين باشد كه در اين چند آيه خداوند برسولش خبر ميدهد و بمردم ميآگاهاند كه تمام پيمبران در اعلان كلمه توحيد و امر بتقوى همه يكسان بودند و بين آنها هيچ اختلاف و تشتّت رأى راجع باصول ديانت از شناسايى معارف الهى و صفات جلال و اوصاف جمال احديّت و امر معاد از حساب و كتاب و ميزان و صراط و بهشت و جهنّم و خوشى حال سعداء و تيرهبختى و سختى حال اشقياء در آن روز يافت نميشود بلكه در اصول و كليات احكام و قوانين الهى از واجبات و محرمات همه يكسان بودند و تفاوت در جزئيات اعمال بوده نه در كليات آن .
أَ تُتْرَكُونَ فِي ما هاهُنا آمِنِينَ ، فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ ، وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ
همزه ( ا تتركون ) استفهام انكارى است يعنى نه چنين است كه شما گمان ميكنيد ، صالح به جماعت عاديان گويد آيا خداوند شما را در اين نعمتهاى دنيا از بوستانها و چشمههاى جارى و زراعت و كشتها و نخلستانهاى خرما وا ميگذارد
وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً فارِهِينَ
گويند ( فارهين ) مشتق از فراهت و بمعنى نشاط است ، صالح گويد شما از كوهها خانهها ميسازيد و در تراشيدن سنگها حاذق و ماهريد و در اعمال خود بشاش و خوشحاليد .
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ ، وَ لا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ
( فا ) آيه را متفرّع گردانيده بآيات بالا يعنى آن خدايى كه اين قدر بشما نعمت عنايت نموده بشكرانه اين نعمتها بايد متّقى و پرهيزگار باشيد و منكه رسول و فرستاده اويم مرا اطاعت نمائيد زيرا كه اطاعت من اطاعت خدا است و پيرو مردمانى كه در معصيت اسراف نمودهاند نگرديد .