موسى و هارون عليهما السلام و اين براى ادعاى الوهيت و رياست خودش شكست فاحشى خواهد بود در غضب شد و گفت پيش از اجازه من شما ايمان آورديد و براى اينكه مردم را اغواء و گمراه كند چنين وانمود مىكند كه كار موسى هم سحر است منتهى علم او يعنى سحرش بالاتر از شما است .
لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ
آن لعين ساحرهاى مؤمن كه از روى حقيقت و دانستگى ايمان آورده براى اينكه ديگران ايمان نياورند تهديد سخت مينمايد كه اول دست راست و پاى چپ شما را ميبرم و پس از آن شما را بدار ميكشم كه عبرت ديگران گرديد
قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ
ساحرين در پاسخ فرعون گفتند عقاب كردن تو ضررى براى ما ندارد ما بسوى پروردگارمان رجوع ميكنيم پس جزاء ميدهد ما را بر ايمان و صبر ما بنعمت هميشگى آخرت .
إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ
آرى اگر نور ايمان در قلب كسى نفوذ نمايد تمام جدولهاى قلب مؤمن را فرو ميگيرد و اثر آن در تمام قوى و مشاعر او ظاهر ميگردد و قواى طبيعى و حيوانى تمام مسخّر و تابع آن روح ايمانى ميگردند آن وقت نفس سبعى و بهيمى اراده خود را تحت سلطان عقل كم ميكنند ديگر حكم حكم عقل ايمانى خواهد بود و چون در آن وقت چنين ايمان كاملى در ساحرين نفوذ پيدا نمود اين بود كه از تهديدات و عذاب سخت انديشه ننمودند و دانستند كه مجازات سخت فرعون بنفع آنها تمام مىشود و آنها را از گناهان پيش پاك ميگرداند تا آنكه لايق مشمول رحمت و فيض غير متناهى الهى گردند .