و جادوگرى بموسى عليه السّلام بدهد اين بود كه هم نسبت سحر بحضرتش داد و هم آنان را ترسانيد كه ميخواهد شما را از وطن آواره نمايد .
و چون ناموس الهى بر اين جارى شده كه بايد معجزه هر پيمبرى از سنخ هنر اهل زمانش باشد براى اينكه اهل خبره معجزه را از اعمال كسبى و صنعتى تميز دهند ، چنانچه در زمان عيسى بن مريم ( ع ) اطبّاء بسيار بودند كه مرضهاى مزمن را معالجه مينمودند اين بود كه معجزه او مرده زنده كردن و كور را بينا كردن بود كه فوق عمل آنها باشد ، و همچنين در عصر نبى خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم معجزه او قرآن و از سنخ كلام گرديد زيرا كه در آن زمان فصاحت و بلاغت و ادبيات بين اهل آن زمان دائر و از كمالات آنها بشمار ميرفت ، اين بود كه قرآن كه از بالاترين مراتب فصاحت و بلاغت بشمار ميرود معجزه آن سرور قرار داد زيرا كه در عصر هر پيغمبرى بايستى اشخاصى باشند كه معجزه را از سحر يا عمل ديگر تميز دهند و گر نه مردمان عارى از دانش كجا توانند معجزه را از سحر كه شايد در صورت شبيه بهم ميباشند تميز بدهند .
خلاصه فرعون با اينكه خود را إله جهانيان و ما فوق همه اهل زمانش ارائه ميداد وقتى خود را مضطر ديد از ملّتش اتّخاذ رأى نمود و گفت شما در باره موسى چه رأى داريد .
قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ ابْعَثْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ ، يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ، فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
اركان مملكت چنين رأى دادند كه امر موسى و برادرش را تأخير بينداز و در شهرها و مملكتها بفرست تا آنچه ساحر عالم هست جمعآورى نمايند و وقتى را معين نما كه مردم جمع گردند و معارضه كردن ساحرها را با موسى مشاهده نمايند تا اينكه بر مردم ظاهر گردد كه موسى ساحر است .