زوج و جفت آفريده شدهاند حتى عناصر و موادّ اوليّه و آن اجزاء و موجودات ذرّه بينى همه و همه زوج تركيبى ميباشند و وحدت و فرديّت منحصر بذات بارى تعالى است و چنانچه در جاى خود مبرهن گرديده كه يكى از ادلّه بر وجود و وحدت حق سبحانه و تعالى همان تركيب موجودات است زيرا به حكم عقل هر مركّبى تركيب كننده لازم دارد تا برسد بموجودى كه واحد بسيط و مجرّد از ماديات باشد و آن فرد ازلى است عزّ و جلّ و بس .
وَ إِذْ نادى رَبُّكَ مُوسى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ، قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَ لا يَتَّقُونَ
( اذ ) توقيتى است يعنى اى محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ياد كن وقتى را كه پروردگار تو بموسى ( ع ) گفت جماعت ستمكاران را بياور يعنى به آنها يادآورى كن زيرا اينها قوم فرعونيانند كه پرهيزكار نميباشند .
چون در آيات قرآن حكايت حضرت موسى عليه السّلام و فرعون مكرّر بيان شده اگر چه در هر جايى خصوصياتى در آن منطوى است لكن چون غرض ما اختصار است و نيز معنى تحت اللفظى آن را درج نمودهايم از توضيح مكررات آن خوددارى مينمائيم .
خلاصه وقتى موسى پس از آنكه بخلعت نبوّت مفتخر گرديد مأمور شد با آن دو معجزهاى كه بوى داده شده بود برود فرعون و فرعونيان را هدايت و ارشاد نمايد موسى ( ع ) گفت از براى آنها بر من گناهى است يعنى كشته شدن آن قبطى
( وَ لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ )
و ميترسم مرا تكذيب كنند و بكشند و برادرم هارون را با من بفرست .
قالَ كَلَّا فَاذْهَبا بِآياتِنا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ، فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ ، أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ
پروردگار عالم سخن موسى كه ميگويد ميترسم قول من را قبول نكنند و بجرم گناهى كه كردهام مرا بكشند انكار مينمايد و او را مطمئن ميگرداند كه من با شما ميباشم و سخن شما را ميشنوم برو و رسالت خود را اظهار نما و بگو ما دو