( زور ) تمويه و آراستن باطل است به صورت حق ، و ( تزوير ) مأخوذ از زور است و گويند در آيه كلامى محذوفست يعنى ( لا يشهدون شهادة الزور ) .
وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً
10 - از اوصاف برجسته آنان چنين است كه هر كجا كار لغوى ديدند بگذرند در حالى كه بزرگواران باشند .
طبرسى ( رحمه اللَّه ) در مجمع گفته ( اللغو ) شامل تمام گناهان ميگردد
( وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً )
مرّوا به مرّ الكرماء الذين لا يرضون باللغو لانهم يجلّون عن الدخول فيه ، يعنى بزرگان بطور بزرگى مرور ميكنند و آنها كسانى ميباشند كه راضى به عمل لغو نميباشند زيرا كه جلالت قدرشان بالاتر از آنست كه در كار لغو داخل شوند و با اهلش مخلوط گردند . ( حسن و كلبى ) و در معنى وقتى كه آنها باهل لغو و صاحبان لغو ميگذرند نفس خود را تنزيه نموده و از آنان اعراض مينمايند و با آنها در عمل لغو نزديكى و خوض نمينمايند و اين است صفت كرام ( يقال تكرّم فلان عمّا يشينه اذا تنزّه و اكرم نفسه عنه ) مرور مردمان بزرگ نفس چنين است كه هر گاه گذر كند به كسى كه به آنها فحش ميدهد چشم ميپوشند و كسى كه از آنها طلب يارى كند اعانتش مينمايند ( پايان )
وَ الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْها صُمًّا وَ عُمْياناً
11 - از صفات عباد اللَّه بلكه بالاترين اوصاف برجسته آنها اين است كه وقتى بآيات پروردگارشان يادآورى ميشوند چنين نيستند كه برو بيفتند در حالى كه كران و كوران باشند بلكه در آيات نظر ميكنند و تدبّر مينمايند و مثل كران نباشند كه گويا نشنيدهاند و مثل كوران نباشند كه گويا نديدهاند بلكه آنان چنينند كه آيات تشريعى قرآنى را ميشنوند و در آن تدبّر مينمايند و از آن منتفع ميگردند و آيات تكوينى آفاقى را ميبينند و به چشم باطن در آن مينگرند و آثار رحمت خدايى را در آنها مشاهده مينمايند .