( ترجمه )
( 25 / 41 - 25 )
و ياد كن روزى را كه آسمانها شكافته مىشود با ابر و ملائكه فرود ميآيند ( 25 )
در آن روز پادشاهى حقيقى مخصوص بپروردگار رحمان است و آن روز بر كافرين سخت دشوار است ( 26 )
و ياد كن روزى را كه ستمكار دست خود را بدندان ميگزد و ميگويد اى كاش من ( در دنيا ) با رسول ( راه طاعت ) پيش گرفته بودم ( 27 )
اى واى بر من اى كاش فلان كس را دوست خود نگرفته بودم ( 28 )
كه حقيقة او مرا از ياد خدا يا موعظه پيغمبر يا قرآن پس از آمدن آن گمراه گردانيد و هميشه شيطان براى انسان گمراه كننده است ( 29 )
رسول اكرم ( ص ) در مقام شكايت گويد اى پروردگار من قوم من اين قرآن را بهجو و مسخره گرفتند ( 30 )
و همين طور ما براى هر پيمبرى قرار داديم دشمنانى از گنهكاران ( اى محمد ) پروردگار تو كافى است كه هدايت كننده و ياور تو باشد ( 31 )
و كافرين گفتند چرا بر او قرآن يك دفعه و يك جمله واحده فرود نيامد لكن ما چنين كرديم تا دلت را به آن ثابت گردانيم ( و آيات ) قرآن را جدا جدا ( نازل گردانيديم ) با تأنّى و مهلت ( 32 )
و كفّار مثلى براى تو نميآوردند مگر آنكه ما مىآوريم براى تو جواب آنها را به آنچه نيكوتر است ( 33 )
آن كسانى كه محشور ميگردند و برويهاى خود بسوى جهنّم ( كشيده ميشوند ) آنان بد جايگاهى دارند و از راه گمراه گرديدهاند ( 34 )
بحقيقت ما بموسى ( ع ) كتاب عطاء نموديم و قرار داديم برادرش هارون را كه وزير او باشد ( 35 )
پس گفتيم برويد بسوى جماعتى كه آيات ما را