گفت و اللَّه اين هايى كه در آيه وصف شده در باره ما اهل بيت وارد آمده كه خداوند بدست مردى از ما كه او مهدى اين امّت ( عجّل اللَّه تعالى فرجه ) است چنين كند و آن آن كسى است كه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود اگر از دنيا باقى نماند مگر يك روز خداى تعالى آن روز را بلند ميگرداند تا اينكه مردى از عترت من بيايد كه اسم او اسم من باشد و زمين را از عدل و مساوات پر كند همان طورى كه پر از ظلم و جور شده باشد ، و از ابى جعفر ( ع ) و ابى عبد اللَّه ( ع ) نيز همين طور روايت شده .
و بدلالت اين روايات مقصود از
الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اهل بيت او ( صلوات الرحمن عليهم ) است كه آيه به آنها بشارت ميدهد كه موقع قيام مهدى ( عج ) آنها در زمين خليفه و متصرّف ميشوند و در شهرها متمكّن ميگردند و خوف از آنها مرتفع گردد و مقصود از قوله تعالى
كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
يعنى آنها براى خلافت صلاحيت دارند مثل آدم و داود و سليمان و بر اين معنى دلالت دارد قوله تعالى
إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً
يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ )
و قوله
فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً
و باضافه اجماع عترت طاهره بر آنست و اجماع آنها حجّة است
لقول النبىّ ( انّى تارك فيكم الثقلين كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض )
و نيز در هيچ زمانى چنين تمكّني براى مؤمنين محقّق نگرديده و بايد بعدا محقّق گردد زيرا كه خداى عزّ اسمه خلف وعده نخواهد نمود .
( پايان )
هامش
باتفاق تمام مسلمين رسول اكرم ( ص ) در آخر عمر خود فرمود « من از بين شما ميروم و دو چيز بزرگ بين شما ميگذارم يكى كتاب خدا يعنى قرآن و ديگر عترت و ذريه من كه اين دو تا مادامى كه دنيا باقى است از هم جدا نميگردند تا وقتى كه در قيامت نزد من وارد گردند بر سر حوض كوثر » . حاشيه