پسنديده و اختيار نموده .
وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً
مؤمنين را بر زمين مستولى گرداند و سلطان زمين گردند تا اينكه خوف و ترس آنها از دشمن بأمن و امان تبديل گردد .
يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً
چنين ميكنيم و خوف مومنين را تبديل بامن و امان ميگردانيم براى اينكه در حال امن و امان مرا عبادت كنند و در عبادت چيزى از بتها يا غير آن را شريك خدا قرار ندهند و در عمل رياء نكنند و عبادت را براى خدا خالص گردانند .
وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
اعلام مىكند كه پس از چنين عطيه و موهبتى كه خداوند بمؤمنين عطاء نموده كسى كه كافر شد بكفر انكار يا شرك جلى كه بت يا غير آن را در عبادت شريك گردانيد يا شرك خفىّ كه در عبادت رياء و سمعه يا غير اينها كه عبادت را از اثر مياندازد ضميمه نمود چنين كسانى از فاسقين محسوب خواهند گرديد و بقرينه فسق كه پس از كفر آورده معنى دوّم كه شامل كفر خفى نيز بشود به نظر ظاهرتر مىنمايد زيرا كه كفر بمعنى اوّل اعمّ است و شامل فسق هم ميگردد ، و شايد ذكر خاص بعد از عام براى تأكيد در كفر باشد كه عمل ركيكشان كفرشان را شديدتر نموده .
( سخنان مفسرين در توجيه آيه )
مأخوذ از تفسير مجمع البيان :
1 - آيه در اصحاب نبى ( ص ) وارد گرديده . 2 - آيه عموم دارد و تمام امّت محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم را شامل مىگردد . ( ابن عباس و مجاهد ) 3 - از اهل بيت رسيده كه شأن نزول آن در مهدى آل محمد ( عجّل اللَّه تعالى فرجه ) است و عيّاشى ( كه يكى از علماى سنّيها است ) بسند خودش از على بن الحسين ( ع ) چنين روايت كرده كه آن حضرت اين آيه را قرائت نمود و