كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ
هر نفسى ناگوارى مرگ را خواهد چشيد چه در خانه و وطن خود باشيد يا در جاى ديگر وقتى آن موقعى كه در قضاء الهى تعيين گرديده رسيد
( لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ )
دقيقه و آنى نه عقب افتد نه پيش اين آيه مربوط به آيه جلو است و اشاره به اينكه گمان نكنيد اگر از وطنتان بيرون رفتيد دچار آفات ميگرديد و مرگ شما را مىگيرد در منزلتان باشيد يا جاى ديگر مزه مرگ را خواهيد چشيد .
و پس از چشيدن مزه مرگ بازگشت شما بسوى ما خواهد بود همين طورى كه خداى تعالى علت فاعلى موجودات است علت غايى هم همان خواهد بود ( هو المبدء و المعيد ) همان كسى كه موجودات را برحمت رحمانى خود وجود داده بازگشت هم يا بسوى رحمت او است اگر مؤمن و صالح باشيد و يا بسوى غضب او است اگر كافر و شقى باشيد
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
شايد مقصود از اين مؤمنين كسانى خواهند بود كه در اثر اعمال نيكشان در بهشت صاحب مقام عالى و غرفههاى مجلل با شكوه گرديدهاند و در جوار قرب الهى متمكن گشته و در مقام امين ساكن گرديده و جاويدانند و آنان همان اشخاصى باشند كه در آيه بالا اشاره به آن شده كه براى حفظ ايمانشان از وطن مألوفشان فرار نموده مثل مهاجرين از مكه بمدينه و جماعت ديگر كه از ترس مشركين عرب بحبشه رفتند لكن آيه اطلاق دارد و هر كس مثل اينها بهر نحوى كه باشد و در راه حق فداكارى كند و داراى ايمان كامل و عمل صالح باشد چنين مقام عالى و منزلت نصيب او خواهد گرديد اين است كه در آخر آيه فرموده
( نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ )
چه نيك است پاداش كسانى كه در راه دين زحمت كشيدند و از جان و مال در يارى اسلام بهر نحوى كه باشد فداكارى نمودند تا بيرق اسلام را بلند گردانند .
الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ