وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آياتٌ مِنْ رَبِّهِ
و آنان كسانى ميباشند كه از اين آيات جلىّ و واضح قرآنى كه نزد اهل خرد هر آيهاى از آن اقيانوس كبيرى ماند كه در قعر آن خروارهاى جواهر و گوهرهاى شب نماى علوم و معارف مندرج گرديده و اهل دانش غوّاص وار در قعر آن فرو رفته و هر كس به قدر استعداد و نيروى دانشى كه دارد اندازهاى از آن جواهرات قيمتى را بدست مىآورد و امور دنيا و عقباى خود را رونق ميدهد و ديگر به چيز ديگرى نيازمند نخواهد بود چشم پوشيده و بحضرتش اعتراض مينمودند ايراد كفّار و مشركين بر نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اين بود كه چرا معجزهاى مثل معجزه باقى پيمبران مثل معجزه موسى ( ع ) و عيسى ( ع ) كه عصا اژدها گردد يا مرده زنده شود يا شترى مثل ناقه صالح از كوه بيرون آيد يا آنچه ما بخواهيم از تو بتوانى غير از آنچه خدا بدست تو جارى كرده بدلخواه ما براى ما بياورى چنين نيستى ، قوله تعالى حكاية از آنها كه ميگفتند
« وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً
سوره بنى اسرائيل آيه 92 با اينكه پيغمبر خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چنانچه بتواتر رسيده مثل شق القمر و بيرون آمدن چشمه آب از انگشتان مباركش و غير اينها كه بسيار نقل شده معجزههاى زياد داشت با اين حال اعرابى كه در باره آنان فرموده
« الْأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً »
در مقام ضدّيت و خورده گيرى ايرادهاى بىمورد ميگرفتند و گمان ميكردند به اين چيزها مىتوانند نور اسلام را خاموش كنند
قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
اين است كه از جانب ربّ العزة خطاب بسفير اعظمش مينمايد كه به اين مشركين بگو تمام معجزهها كه بدست پيمبران اجراء ميگرديده نزد خدا است و در هر موقعى از روى حكمت و علم بصلاح براى اثبات رسالت آنچه را كه بخواهد بدست پيمبران خود ظاهر ميگرداند ، پيمبران باراده خود كارى نه از گفتار و نه از كردار از پيش خود انجام نخواهند داد بلكه مطيع امر پروردگارند آنچه را او بخواهد بدست آنها اجراء