افرادى كه تا قيامت بوجود ميآيند برتر و بالاتر باشد و شكّى نيست كه از جمله كمالات نفسانى خواندن و نوشتن است پس به اين لحاظ ميتوان گفت كه حضرتش قبل از بعثت امّى بوده زيرا كه با امّى بودنش اعجاز قرآن را ظاهرتر ميگرداند لكن ممكن است پس از آن بانزال وحى و شرح قلب مباركش كه در سوره « الم نشرح » آيه اول فرموده
« أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ »
سينه او چنان باز گرديده كه حتّى نوشتنيها و خواندنيها نزد او ارائه داده شده باشد و شاهد بر اين مطلب آن روايت متّفق عليه بين شيعه و سنّى است كه هنگام موتش فرمود قلم و دوات بياوريد كه براى شما چيزى بنويسم كه هيچ وقت گمراه نگرديد و عمر ممانعت كرد و نسبت هذيان به آن عقل كل داد
بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ
« بل » را براى اضراب و ردع مىآورند و ارائه ميدهد كه نه چنين است كه مردمان باطل و گزاف گو گمان كردهاند كه آيات قرآن ساخته شده و پرورش داده شده دست بشرى است بلكه اين آيات از محلّ صدق و حقيقت در قلب و روح صاحبان علم و دانش فرود آمده و آنها علومشان از سر چشمه علم ازلى ريزش نموده اشخاصى كه به آنان علم عطاء شده در مرتبه اول پيمبران و اوصياء آنانند كه علومشان از مصدر علم ازلى بدون ترتيبات قوانين منطقى و علوم كسبى گرفته شده و علوم آنها موهبتى است كه بدون سابقه فكر و ترتيب مقدّمات نظرى از مبدء فيّاض بقلب مباركشان ريزش نموده ، و در مرتبه ثانى كسانى ميباشند كه تحت الشعاع نور وجود آنها واقع گرديدهاند و در اثر متابعت و بندگى قلب و دل خود را بنور دانش اولياى حق تعالى رونق داده و علم حقيقى در اعماق روح و جان آنان نفوذ نموده بطورى كه ديگر در معارف حقّه محتاج بادلّه فلسفى نخواهند بود بلكه از طريق علم بوجدان رسيدهاند
وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ
كسانى بآيات روشن و واضح جحود و انكار ميكنند كه از روى جهل و بيخردى به خود ستم نموده و خود را از اولياء حق تعالى دور گردانيده و از نور دانش آنها استضائه نمينمايند و در تاريكى جهل فرو رفته و چشم دلشان كور گرديده