او را بجاى آوريد زيرا كه بازگشت شما بسوى او است ( 17 )
( اى اهل مكه ) اگر شما رسول من را تكذيب كنيد محقّقا مردمانى كه پيش از شما بودند پيغمبران خود را تكذيب كردند و بر رسولان ما چيزى نيست مگر تبليغ نمودن واضح و هويدا ( 18 )
توضيح آيات
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً
خداى متعال از راه مهر و شفقت انسان را مأمور ميگرداند كه به پدر و مادر نيكى كند ، اطلاق آيه شامل هر پدر و مادرى ميگردد و لو اينكه كافر باشند كه وظيفه اولاد احسان و نيكى نمودن به آنان و اطاعت آنها است مگر در جايى كه به اولاد امر نمايند كه شريك براى خدا قرار دهد يا خلاف شرعى مرتكب گردد كه در همچه موردى ديگر نبايد اطاعت آنها را نمود
وَ إِنْ جاهَداكَ لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما
پس از آنكه بطور كلّى امر فرموده كه اولاد بايد به پدر و مادر نيكى و احسان كند در جايى كه آنها وى را امر بشرك نمايند در چنين موردى حكم الغاء ميگردد بلكه مخالفت آنان واجب مىشود زيرا و لو اينكه پدر و مادر علّت مادى اولادند و حق تربيت دارند اين است كه اين قدر در آيات قرآن سفارش در باره آنها شده بخصوص مادر ، در حديث است كه بهشت زير قدم مادر است در سوره بنى اسرائيل آيه 24 فرموده
« فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ »
بلكه در جاى ديگر احسان به پدر و مادر را رديف عبادت خود گردانيده لكن خداى تعالى علّت حقيقى وجود تمام موجودات است كه همه را او از كتم عدم بفضاء وجود آورده و او بقدرت كامله خود پدر و مادر را اينقدر به اولاد مهربان گردانيده كه چه فداكاريها در باره اولاد خود مينمايند بيچاره مادر كه در پرورش اولاد خواب و استراحت را از خود سلب مينمايد مفسّرين در شأن نزول آيه چنين گويند : سعد بن ابى وقّاص وقتى اسلام آورد بمادرش خبر دادند مادر او ( حمنه ) بنت ابى سفيان بن بنى اميّة بن عبد شمس ابن