گرفتار نخواهد گرديد .
اين است كه بعض مفسرين گويند اين آيات راجع بابو جهل لعين است كه كفر و لجاجت و دشمنى را بانتهاء رسانيده بود و گويند روزى ابو جهل قدرى از خرما و كره با هم ممزوج كرده و مىخورد و از روى سخريه و استهزاء ميگفت اين زقوم است كه محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم ما را به آن تهديد مىكند ما دهانمان را از آن پر مينمائيم حق تعالى سخن ركيك او را رد نمود كه درخت ( زقوم ) كه خوراك گنهكارانست اين نيست كه ابو جهل تصور نموده بلكه ( كالمهل ) هر فلزى را كه آب كنند آن را ( مهل ) گويند مثل طلا و نقره و مسّ وقتى آنها را آب كنند و بعضى گفتهاند ( مهل ) كثافت زيت است يعنى روغن را كه آب ميكنند جرم و كثافات كه در ته آن مىنشيند آن را دردىّ الزّيت نامند و مهل نيز خوانند « 1 » شجره زقوم در شكمها ميجوشد مثل جوشيدن آب بسيار گرم و احشا و رودههاى آنان را پاره پاره مىكند از طرف سلطان ( جبار قهار ) بزبانيه آتش جهنم يا خزنه و موكلين آن خطاب سخط آميز ميرسد .
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلى سَواءِ الْجَحِيمِ
اين كافر ملحد را بگيريد و به سختى و عنف وى را بكشيد بميان دوزخ كه اطراف او را آتش گرفته باشد .
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ
پس بريزيد بر سر او آب جوشان كه باطن آنان از زقوم پاره پاره گردد و ظاهر آنها از آب جوشان گداخته شود .
ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ
مفسرين گويند ابو جهل به حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم ميگفت اى محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم من در مكه عزيز و مقتدر و گراميم نه تو و نه خداى تو نتوانيد به من صدمهء وارد نمائيد
هامش
( 1 ) - خدا در سوره معارج آيه 8 فرموده( يَوْمَ تَكُونُ السَّماءُ كَالْمُهْلِ )يعنى روزى كه آسمان مثل فلز گداخته ميگردد .