موقع عمل گذشته و ظهور عذاب پديد گرديده و آنچه در آنان بالقوه موجود بود بفعليت و عمل رسيده آن وقتى كه موقع عمل بود و رسول و حجّت خدا براى آنان ظاهر گرديد از او اعراض نمودند .
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ قالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ
پس از آمدن رسول از او رو برگردانيده اعراض نمودند و گفتند اين آيات را از بشرى تعليم گرفته و ديوانه است .
إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عائِدُونَ
محققا ما يك مدت كمى اين عذاب را بنا بر توجيه اول و دوم كه قحطى يا خونريزى و جنگ باشد و بنا بر توجيه سوم كه مقصود دودى باشد كه نزديك بظهور قيامت و منحل گرديدن عالم پديد ميگردد برداشته مىشود زيرا كه اين نوع عذاب در مدت كمى ادامه دارد و مقدّمه بروز قيامت است پس از آن به زودى در موقع قيامت عذاب سختترى آنان را فرا ميگيرد .
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ
اى محمّد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم اگر كفّار نسبت جنون به تو ميدهند و بانواع و اقسام بسيار تو را زجر مينمايند منتظر روزى باش كه آنان را به عذاب سختترى بگيريم و از آنها انتقام كشيم .
بنا بر توجيه اول و دوم در آيه بالا چنانچه از عبد اللَّه مسعود نقل ميكنند روز بدر است و بنا بر توجيه سوم عذاب قيامت است و نظر به اينكه ( بطشة الكبرى ) ناميده كه اشاره به عذاب بزرگ است حملش بر قيامت اولى است .
وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
در مقام تهديد و انذار كافرين حكايت موسى عليه السّلام و فرعون را بيان مىنمايد كه قبلا در زمان پيش از زمان كفّار قريش گروه فرعونيان را آزمايش نموديم و باقسام و انواع نعمتها آنان را در مقام امتحان درآورديم و رسول بزرگوارى يعنى حضرت موسى عليه السّلام را براى هدايت آنها فرستاديم .