ميگرديدند كه شايد به خود آيند و بازگشت نمايند .
معجزات خارق العاده حضرت موسى ( ع ) اگر چه بسيار بود لكن تمام يا اكثر آن راجع بامور طبيعى انجام ميگرفت و در مواد موجودات تصرف مينمود و همين طور باقى پيمبران لكن پيمبر اسلام صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم اگرچه در امور طبيعى نيز بسيار خارق العاده اظهار مينمود لكن عمده معجزه آن بزرگوار قرآن بود كه منشأ آن از امر معنوى ملكوتى و نشان دادن اسرار ملك و ملكوت و آشنا نمودن مردم بعوالم غير محسوسات سر چشمه گرفته تا آنكه به اين وسيله روح و حقيقت مردم از عالم طبيعيات قدرى بالا رود و بعالم فوق الطّبيعه آشنا گردند .
و همين طورى كه مشاهده مينمائيم كه عالم مخصوصا نوع بشر چنانچه سنة اللَّه بر آن جارى است على الدّوام رو بكمال بالا ميرود و دين اسلام بايستى تا قيامت بين خلق ابراز فعاليت نمايد اين است كه بايد معجزه پيمبر از امور حسّى طبيعى بالاتر باشد و درب معنويات را به روى مردم بگشايد كه حجت بر خلق تمام گردد و هر كسى به قدر استعداد و قابليتش از اين كلام معجزنماى الهى بهرهمند گردد لكن معجزه باقى پيمبران فقط براى اهل زمانشان سودمند بود .
وَ قالُوا يا أَيُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ إِنَّنا لَمُهْتَدُونَ - فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ
بنا بر آنكه مفسرين گويند وقتى فرعونيان به عذاب مبتلا ميشدند ملتجى و پناهنده به حضرت موسى ( ع ) ميگرديدند و چون اينقدر مردم فهم نداشتند كه بين سحر و معجزه تفاوت بگذارند اين بود كه او را بزرگ ساحرين ميدانستند و گويا ميگفتند اى شخص بزرگ كه داراى علم سحر بلكه استاد ساحرين ميباشى پروردگار خود را بخوان به آن عهدى كه با تو بسته شايد مقصود عهد نبوت يا استجابت دعاى او يا آن قرار دادى باشد كه با او بستهاى كه هر كس مخالفت كند وى را به عذاب گرفتار نمايد و از او درخواست نما كه عذاب را از ما بردارد ما ايمان مىآوريم و هدايت مىيابيم وقتى بدعاى حضرت موسى ( ع ) از آنان عذاب برداشته مىشد نقض عهد