بوديد در همه حال از حالات درونى و برونى شما آگاهست و ظاهر و باطن شما در علم حضورى او آشكار است .
آرى در محل خود محقق گرديده كه علم خدا بموجودات علم حضورى است يعنى اعيان موجودات هر يك بشخصه با خصوصيات فردى و لو موجود زمانى باشد ازلا و ابدا در علم محيط الهى ظاهر و هويدااند گذشته و حال و آينده نسبت به آن مرتبه يكسان است زيرا كه تمام زمان و زمانيات نسبت باحاطه علميه اوانى مينمايد و تمام مكان و مكانيات نقطهاى جلوه مينمايد و لو آنكه براى هر چيزى وقت معين و مكان مخصوصى تعين گرديده .
اين است بيان قوله تعالى
( هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ )
كه او عالمتر است بحالات شما از خود شما زيرا كه علم او محيط بر تمام حالات شما است .
فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى
و چون چنين است عيوب خود را نپوشانيد و تظاهر بايمان و تقوى و لاف بى جا مزنيد زيرا كه خدا عالمتر است به كسى كه تقوى و پرهيزكارى را شعار خود نموده و متصف بصفت حميده تقوى گرديده .
أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى - وَ أَعْطى قَلِيلًا وَ أَكْدى
( اكدى ) مأخوذ از ( كدية الركية ) و بمعنى صلابت و چيز سختى است كه مانع گردد از بيرون آمدن آب يا از امور ديگرى مثل اينكه گويد زمين را كندم تا به سنگ رسيد و از آب محروم ماندم و در اينجا استعارة بمعنى قطع نمودن بخشش و انفاق و منع خير استعمال گرديده .
سخنان مفسرين در شأن نزول آيه 1 - بسيارى از مفسرين را رأى بر اين است كه اين آيه در باره عثمان بن عفان فرود آمده كه وى مال خود را بسيار انفاق مينمود برادر رضاعى او عبد اللَّه بن سعد بوى گفت تو مال خود را زياد انفاق ميكنى يك وقت به فقر ميافتى او در پاسخ گفت من بسيار گناه كردهام ميخواهم كفاره گناهم شود عبد اللَّه بوى گفت اين شترت