براى تمام كفار مهيّا گرديده .
شايد مقصود از
( عَذاباً دُونَ ذلِكَ )
عذاب دنيا باشد از قتل و اسارت يا عذابهاى آسمانى چنانچه بر قوم پيمبران پيش فرود مىآمده از قحطى و صيحه آسمانى و غير اينها كه در اثر كفرشان و آزارى كه باولياء حق تعالى و سفراى الهى وارد مىنمودند باضافه بر عذاب اخروى در معرض سخط الهى واقع گرديدند و در همين عالم كه جاى مهلت است آثار غضب بر آنان طارى گرديد تا آنكه به هلاكت انجاميد .
وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنا وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ
خداى جليل خطاب برسول اكرم خود نموده كه اى محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم تو بر جفاى كفار صبر كن و بردبار باش و در امر تبليغ هر قدر در معرض اذيت كفّار واقع مىگردى در وظيفه خود استقامت نما زيرا كه تو در حفظ و حمايت ما مىباشى .
( وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ - وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ )
شايد اشاره به اين باشد كه در هيچ حالى حتى در موقعى كه مىايستى براى تبليغ رسالت اقبال بخلق تو را از توجه به حق تعالى مشغول نگرداند در همان حال هم نيز پروردگار خود را تسبيح و تمجيد و ستايش نما .
و نيز بعضى از شب را كه هنگام سحر و آن وقتى كه ستارگان اول شب پشت مىكنند و در شرف فرو رفتند در آن وقت نيز ايستادهگى كن و مشغول حمد و ثناى پروردگار خود باش .
و در اين آيه اگر چه امر برسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم است كه در هيچ حال خدا را فراموش مكن و هميشه از شب و روز بدل و زبان مشغول حمد و ستايش پروردگار خود باش لكن چنانچه گفتهاند هر حكمى كه برسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم شده شامل امّت نيز ميگردد مگر آنچه بدليل ثابت شده كه از مختصات پيغمبر بوده است