نزد حضرت حق تعالى ملامت زده نيستى و مسئول نخواهى بود .
وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ
از كفار كه از روى لجاجت و كبر چنين نسبتهايى ميدهند اعراض نما لكن اهل ايمان را متذكر گردان زيرا كه تذكر و اندرز براى آنها نافع است و بر ايمان آنان افزوده خواهد گرديد .
از كتاب فصول چنين نقل ميكنند كه در شرح اين آيه گفته سخن اندرز آور بايستى مشتمل بر ده چيز باشد تا شنوندگان از آن منتفع گردند .
( اول ) مردم را متذكر گرداند به نعمتهاى خدا تا آنكه بشكر گزارى آن اقدام نمايند .
( دوم ) صبر در بلاء و مصيبات و ثواب آن را بگويد تا مردم در بلا شكيبايى نمايند .
( سوم ) عقوبات و عذاب بر گناهان را بيان كند تا از آن منزجر گردند و توبه كنند .
( چهارم ) كيد و خدعه شيطانى را اظهار نمايد تا از آن احتراز نمايند ( پنجم ) آنها را به بىوفايى و بىاعتبارى دنيا متذكر گرداند تا دل به دنيا نبندند .
( ششم ) مرگ را به ياد آنها آرد تا خود را مستعد رفتن نمايند .
( هفتم ) وقايع روز قيامت را تكرار نمايد تا براى آن روز كارى بكنند ( هشتم ) بيان جهنم و دركات آن را بنمايد تا از آن ترسناك گردند .
( نهم ) درجات بهشت و مقامات آن را بشمارد و اقسام نعمتهاى آن را بيان نمايد تا راغب گردند ( دهم ) بناى كلام را بر خوف و رجاء نهد يعنى گاهى از عظمت و كبريايى و هيبت حق تعالى سخن گويد تا بترسند ، و گاهى از رحمت و مغفرت و مهربانى حضرت عزت سخن بميان آرد تا اميدوار گردند و هر موعظه كه مشتمل بر چنين سخنانست