آرى وقتى براى انسان كافر يا فاسق عذاب معاينه گرديد و نيز موقع مرگ وقتى آثار برزخى و نتيجه اعمال بد ظهور و بروز نمود ديگر توبه فائده ندارد زيرا ديگر آنچه از استعداد قبول توبه و بازگشت از مخالفت بموافقت در او بالقوه موجود بوده بانتهاء رسيده و ديگر موقع عمل گذشته و درآمد جزا پديدار گرديده باصطلاح علاج واقعه را قبل از وقوع بايد كرد .
وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ - ما تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ
(
وَ فِي عادٍ
عطف به آيه بالا
وَ فِي مُوسى
است ) و اشاره به عذاب گروه عاد است كه با اينكه در آيات ديگر راجع به جماعت عاد خبر داد كه چه مردمان قوى هيكل و درشت و پر قوه بودند وقتى در مورد عذاب الهى واقع گرديدند و از جانب حق تعالى بر آنان عذاب فرود آمد قوت و قدرت آنها جلوگير عذاب نگرديد و آن عذاب باد عقيم بود يعنى بادى نبود كه نفع رساند و درختها را آبستن نمايد يا باران بياورد بلكه براى گروه عاد در آن عذاب بود و آن باد چنان وزيدن گرفت كه آنان را از زمين بلند ميكرد و به زمين ميزد و آن باد به كسى از آن گروه نميرسيد مگر آنكه وى را مثل استخوان پوسيده ريز ريز ميگردانيد .
وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ - فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِيامٍ وَ ما كانُوا مُنْتَصِرِينَ
پس از بيان حكايت گروه عاد كه در اثر مخالفت گرفتار عذاب شدند و بباد سراسر هلاك گرديدند باز براى تنبه مخالفين اشاره به عذاب قوم ثمود مينمايد كه پس از كشتن ناقه صالح ( ع ) سه روز به آنان مهلت داده شد كه شايد تدارك ما فات نمايند و آنها سركشى نمودند
( فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ )
و به همان اعمال بد خود قيام نمودند
( فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ )
اين بود كه بعد از سه روز بر آنان عذاب هلاك كننده فرود آمد و آنان را هلاك گردانيد و گويند آن صيحه جبرئيل بود كه از هيبت آن