كه اينان از ثروتمندان و رؤساء طائف بودند .
چون اين مردم از روى جهالت پا از دائره امور طبيعى بالا نگذارده بودند و عزّت و عظمت و جلال روحانى را مقايسه بعزّت و حشمت طبيعى حسّى مينمودند و بعقل ناقص خود چنين گمان ميكردند كه هر كس در دنيا به نظر مردم عظيمتر و نيرومندتر مينمايد بايستى در پيشگاه آفريننده جهان نيز بزرگ و مقتدر باشد و صاحب مقام وحى گردد بلكه چنين مىپنداشتند كه هر كس نزد خدا شريف و گرامى است خدا وى را بمال و نيرومندى دنيوى امتياز ميدهد . ديگر نميدانستند كه مقام روحانى غير از مقام طبيعى و فوق آن است كسى لايق مقام نبوّت و رسالت ميگردد كه قبلا داراى مقام ولايت باشد .
مقام ولايت چيست و واصلين به آن كيانند
چنانچه دانشمندان گفتهاند كسى داراى مقام ولايت گرديده كه از تمام مقامات گذشته و در حاق وسط اعتدال قرار گرفته و مقام ولايت طورى است وراء طور عقل متعارفى يعنى مرتبه كمال عقل است چنانچه گفتهاند نهايت كمال عقلاء بدايت اولياء است و نهايت اولياء بدايت انبياء است و بين انبياء نيز مراتبى است ، اول نبى ، دوم رسول ، سوم اولو العزم ، چهارم خاتميّت كه منتهى درجه كمال انسانى است .
و نبوّت مخصوص باشخاصى است كه علوم و معارف آنها كسبى و مأخوذ از مقدمات منطقى نگرديده و موهبتى است الهى كه از شدت قرب آنها بمبدء متعال قلب و جانشان در گرفته بنور توحيد گرديده و على الدّوام علوم و معارف بر قلب منور آنها ريزش مىكند و مطالب و علومى درك مينمايند كه باقى مردم حتى عقلاء و حكماء عاجز از درك آنند .
در كتاب اصول كافى از ابى عبد اللَّه عليه السّلام چنين نقل مىكند كه فرموده انبياء و مرسلين در چهار مرتبه ميباشند اول مرتبه آن
( نبى منبئى فى نفسه )
و نبى يا مأخوذ از نبأ است كه بمعنى ارتفاع شأن باشد يا مأخوذ از بناء و بمعنى خبر است .