2 - مقصود از حبك راه سير ستارگان است . ( منهج الصادقين ) 3 - از امير المؤمنين عليه السّلام از معنى ( حبك ) سؤال شد فرمود الحسن و الزينة على بن ابراهيم از پدر خود چنين روايت كرده كه حسين بن خالد گفت از على بن موسى الرضا عليهما السلام پرسيدم معنى ( الحبك ) در قوله تعالى (
وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ
چيست ) فرمود :
( محبوكة الى الارض )
يعنى بر زمين محكم و استوار گرديده و انگشتان خود را مثل شبكه درهم داخل گردانيد كه نشان دهد آسمان و زمين اين طورى داخل درهم است حسين بن خالد گويد گفتم يا بن رسول اللَّه ( ص ) چگونه چنين است در صورتى كه حقّ سبحانه فرموده
( رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ )
گفت حق تعالى فرموده
( بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها )
يعنى ستونها هست لكن ديده نميشود گويد گفتم فداى تو شوم اين مطلب را توضيح فرما حضرت دست چپ خود را پهن نمود و دست راست خود را مانند قبّه بر بالاى آن نهاد و فرمود دست چپ مانند زمين دنيا است و دست راست مانند قبّه بالاى آن است و همين طور است زمين دوم بر بالاى آسمان دنيا و آسمان دوم بر بالاى آن و زمين سوم بر بالاى آسمان و آسمان سوم بر بالاى آن و به همين ترتيب هر آسمان و زمينى تا آسمان هفتم و عرش الهى بالاى آسمان هفتم است و همين است معنى قوله تعالى
( خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ )
تا آخر حديث و نيز از امام جعفر صادق ( ع ) نقل شده كه فرموده
( ان اللَّه عز و جل اثنى عشر الف عالم كل عالم منهم اكبر من سبع سماوات و سبع ارضين ما يرى عالم منهم ان للَّه عز و جل عالما غيرهم )
يعنى از براى حق تعالى دوازده هزار عالم است كه هر عالمى بزرگتر از هفت آسمان و هفت زمين است هيچ عالمى از آن عوالم تصور نميكند خداى تعالى را عالمى سواى آنها بوده باشد ) از اين دو خبر و غير آن از اخبار بسيار كه از معصومين نقل شده دو مطلب ميتوان استخراج نمود يكى بزرگى قدرت و عظمت فياض مطلق و عدم محدوديت عوالم به همين عالمى كه ما مينگريم زيرا كه در اين دو حديث فرموده هر عالمى بزرگتر از هفت آسمان و هفت زمين است .