و از مجاهد نقل ميكنند كه گفته مقصود از مقسمات چهار فرشته مقرّبند كه متولّى بر انجام كار بنى آدمند ، جبرئيل بغلظت ، ميكائيل برحمت ، عزرائيل بقبض روح ، اسرافيل بنفخ صور يا آنكه مقسمات بادهايى ميباشند كه ابرها را در اقطار عالم قسمت ميكنند .
صاحب كشاف و طبرسى از ابن عباس و مجاهد از ابن عباس الكوا چنين نقل ميكنند كه گفته در حالى كه حضرت امير عليه السّلام در منبر موعظه ميفرمود گفتم يا امير المؤمنين از چند چيز از تو سؤال ميكنم به من خبر بده كه مقصود :
( الذَّارِياتِ ذَرْواً )
چيست فرمود باد است گفتم
( فَالْحامِلاتِ وِقْراً )
چيست فرمود ابر است گفتم
( فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً )
چيست فرمود ملائكه و در بسيارى از تفاسير اين حديث نقل شده .
و اين حديث تأييد مينمايد همان قول اول را كه مقصود از ذاريات باد ، و از حاملات ابر ، و از جاريات كشتىها ، و از مقسمات ملائكه مدبرين مىباشند .
از بعض مفسرين نقل شده كه در تمام قسمها ( ربّ ) مأخوذ است زيرا كه جائز نيست قسم مگر به خدا و مؤيد آن روايتى است كه از صادق آل محمّد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم نقل ميكنند كه فرمود براى احدى جايز نيست قسم ياد كند مگر به خدا و خدا بهر چه از مخلوقاتش بخواهد قسم ياد مىكند و به اين اشياء قسم خورده براى آنكه منافع اينها زياد است و نيز به آن اثبات ميگردد وجود و وحدانيت حق تعالى .
آرى چون اين چهار چيز از اصول و اركان عالم طبيعيات بشمار ميروند كه اگر يكى از آنها مختل گردد و هر يك از حدّ خود بطورى كه نظام عالم منوط به آن است بكم و زياد شدن تجاوز نمايد امور بنى آدم بلكه هر جنبندهاى فاسد خواهد گرديد
إِنَّما تُوعَدُونَ لَصادِقٌ وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ
اين دو جمله جواب قسم است يعنى قسم به اين كثرات امور طبيعى و پراكندهگى