امر بتقوى مينمايد كه از خدا بترسيد و خوددارى نمائيد از اينكه پيرامون چنين اعمال نكوهيده كه توليد عداوت و ضديّت بين شما مؤمنين ميگرداند بگرديد و توبه كنيد و بازگشت نمائيد از مخالفت بسوى موافقت زيرا كه خداوند پذيرنده توبه و مهربان است .
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
جماعت عجم را شعوب گويند و جماعت عرب را قبائل نامند و شعوب جمع شعب است و قبائل جمع قبيله و جماعت عجم را شعوب نامند بمناسبت كثرت تفرق آنها در نسب و از صادق آل محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم نقل ميكنند كه شعوب از عجم و قبائل از عرب و اسباط از بنى اسرائيل است .
خطاب به تمام افراد بشر نموده كه شما را آفريديم از مردى يعنى آدم عليه السّلام و زنى يعنى حواء و شما را شعبه شعبه و قبيله قبيله قرار داديم براى اينكه يكديگر را بقوم و نسب بشناسيد و امور دنياى شما منظم گردد و جامعه بشرى را باتفاق و معاونت يكديگر اصلاح نموده و رونق دهيد و مدينه فاضله و تمدن صحيح بين شما استوار گردد .
در منهج الصادقين چنين نقل مىكند كه چون رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم فتح مكّه نمود ببلال حبشى امر نمود كه در بام كعبه اذان بگويد جماعتى از طلقاء ( آنهايى كه آزاد شدگان ناميده ميشدند ) در غيبت او افتادند از جمله آنان حارث بن هشام در نسب او طعنه زد و گفت آيا محمد كسى ديگر ندارد كه اذان بگويد مگر اين كلاغ سياه عتاب بن اسيد گفت الحمد للَّه كه پدرم زنده نيست تا اين صدا را بشنود سهيل بن عمرو گفت اگر خدا بخواهد اين را تغيير ميدهد ابو سفيان گفت من هيچ نميگويم ميترسم خداى آسمان محمد را خبردار نمايد جبرئيل فرود آمد و پيمبر را از گفتار آنان خبردار نمود حضرتش آنها را طلبيد و فرمود شما چنين و چنان گفتيد اين بود كه اين آيه فرود آمد . ( پايان )