خوددارى نمايند و لو اينكه برگشتن بدون زيارت كعبه بر آنان ناگوار مينمود
( وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها )
و مؤمنين بمقتضاى ايمانشان اهل كلمه تقوى و سزاوارتر بودند بتقوى از غيرشان يا اينكه بنزول سكينه سزاوارتر بودند زيرا كلمه تقوى كه ناشى از ايمانست در قلب آنان تمركز نموده زيرا هر كس ايمان وى محكمتر تقوى او بيشتر است و مؤمنين آنهايى كه در عام حديبيه با حضرتش بودند در ايمان و تقوى ثابت قدم بودند .
وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
اشاره به اينكه خدا بهر چيزى عالم است و صلاح و فساد هر چيزى را ميداند و ميدانست كه در آن سال مصلحت نبود كه آن حضرت صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم با يارانش به زيارت كعبه روند بلكه چنين مصلحت بوده كه در آن سال بعزم زيات بروند و در آنجا صلح واقع گردد مقدمتا براى فتح مكه كه بعدا به آسانى فتح مكه نصيب حضرتش گردد .
لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ إِنْ شاءَ اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَ مُقَصِّرِينَ لا تَخافُونَ فَعَلِمَ ما لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِنْ دُونِ ذلِكَ فَتْحاً قَرِيباً
چون پيمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم در مدينه در خواب ديد كه مسلمين در مسجد الحرام داخل گرديدند چون خبر خواب خود را باصحاب داد آنها مسرور شدند و گمان كردند در همان سال به مكه ميروند و پس از آنكه كفار ممانعت نمودند منافقين گفتند چطور شد كه ما داخل مسجد الحرام نشديم اين بود كه اين آيه فرود آمد .
بحقيقت خدا رؤيا و خواب پيمبر را راست گردانيد كه آن رؤياى صادقه و به حق و درستى بود نه اضغاث و احلام و عقب افتادن آن از روى حكمت بود كه شايد يكى از آن امتحان و آزمايش مؤمنين بوده كه مؤمن ثابت قدم از غير آن تميز پيدا نمايد و شناخته گردد .
و لام ( لتدخلن ) براى تأكيد و تحقق مطلب آرند و چنانچه بعضى گفتهاند در آن قسم مندرج گرديده يعنى قسم به خدا كه البته اگر خدا بخواهد در سال ديگر