بر ما غالب گرديد آن حضرت ظرفى طلبيد و دست مبارك خود را در ميان آن آب گذارد آب از ميان انگشتان او بيرون مىآمد و ما ميخورديم تا همگى سيراب گرديديم و ظرف همانطور پر از آب بود و بعضى گفتهاند معنى آيه
( إِنَّا فَتَحْنا )
اين است كه ما حكم كرديم از براى تو كه در سال ديگر در مكه معظمه داخل گردى ديگرى گفته مقصود فتح و ظفر و نصرت او است بر تمام اعداء دين بحجج باهره و معجزات ظاهره و اعلاء كلمه اسلام از شعبى نقل ميكنند كه بعد از نزول اين آيه آيات عظيمه و علامات غريبه پديدار گرديد يكى صلح حديبيه دوم بيرون آمدن آب چاه حديبيه سوم فتح مكه چهارم فتح خيبر پنجم غلبه اهل روم بر فارس و اهل كتاب بر مشركين ششم وعده مغفرت
( لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ )
( پايان )
لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ وَ يُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَ يَهْدِيَكَ صِراطاً مُسْتَقِيماً
اى محمد ما بر تو گشوديم گشايش ظاهر تا آنكه خدا بيامرزد آنچه را از گناهان كه پيش انداختهاى و آنچه را كه عقب انداختهاى و نعمت خود را بر تو تمام كند و تو را به راه مستقيم هدايت نمايد .
اين آيه از دو جهت مورد بحث دانشمندان از مفسرين واقع گرديده .
اول - بين متكلمين از شيعه و سنى اتفاقى است كه پيمبران مخصوصا پيمبر خاتم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم از كبائر معصومند و باتفاق شيعه از گناهان صغيره نيز چه عمدا باشد و چه سهوا در تمام عمر معصومند و اگر در آيات گناهى نسبت ببعض پيمبران داده شده آن ترك اولى است نه گناه پس بنا بر اين بايستى آيه
( ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ )
كه ظاهر از ذنب گناه است و آمرزش نيز مترتب بر گناه مىشود توجيه نمود .
دوم -
( وَ يَهْدِيَكَ صِراطاً مُسْتَقِيماً )
مگر پيمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم پيش از فتح در