بيراهه قدم ميزنند .
و اشاره به همين دارد قوله تعالى آنجا كه فرموده
( ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ )
سوره حج آيه 61 يعنى هر عملى از هر عاملى كه براى غير خدا انجام گيرد نتيجه بخش نخواهد گرديد زيرا كه از حق و حقيقت عارى و باطل گرديده .
كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثالَهُمْ
خدا براى مردم اين طور مثال مىآورد كه بدانند خير و نيكو بودن عمل منوط بايمان بوحدانيّت خدا و رسالت رسول او است وقتى قلب بحقيقت ايمان ثابت گرديد اعمال كه فرع و منبعث از آن است نيز ثابت و با اثر ميگردد زيرا كه حقيقت انسان قلب وى است كه محل ايمان و مخزن تقوى است وقتى در اثر كفر اصل فاسد گرديد فرع بطريق اولى باطل و بىثمر ميگردد .
و از اينجا ميتوان پىبرد كه اجر عمل و قيمت آن بسته بشدت و ضعف ايمان است عامل هر قدر در ايمان محكمتر و در يقين ثابتتر گرديد قيمت عمل و اثر آن زيادتر خواهد گرديد و قلب و دل آدمى را از صفات نكوهيده زيادتر تصفيه مينمايد .
فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقابِ حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها
بمؤمنين دستور ميدهد كه وقتى شما كافرين را در موقع جهاد ملاقات نموديد بايستى شجاعانه بجنگيد و يكى از سه عمل در باره آنان اجراء نمائيد يا گردن آنها را بزنيد يعنى آنان را بكشيد يا مجروح گردانيد تا اينكه كفار مغلوب و مقهور گرديده و در دست شما اسير گردند پس از آنكه اسير گرديدند براى جلوگيرى از فساد آنها را بهبنديد ، و پس از خاتمه جنگ يا بر آنان منت گذاريد و رهاشان نمائيد يا پس از اينكه از آنها فداء گرفتهايد رهاشان كنيد