هود عليه السّلام در پاسخ اعتراض آنان گفت علم بموقع عذاب نزد خدا است من بشما ميرسانم آن اندازهاى را كه به من ارسال گرديده و مأمور گرديدهام كه بشما ابلاغ نمايم كه ايمان آريد و مطيع فرمان خدا گرديد و چون شما مردمان جاهل و نادان ميباشيد و اطّلاعى از عاقبت اعمال نكوهيده خود نداريد و نميدانيد كه پيمبران از طرف حق تعالى ارسال گرديدهاند كه مردم را از عذابى كه در اثر طغيان و كفر آنها بروز مينمايد آنها را تهديد نموده و بترسانند لكن نه وقوع عذاب و نه رفع آن هيچ يك بدست پيمبران نيست .
پس از آنكه از سخن هود عليه السّلام و وعد و وعيد او متنبه نگرديدند و بر طغيان خود افزودند چنانچه مفسرين گفتهاند خداى متعال آنان را بقحطى مبتلا نمود و سه سال براى آنها باران نيامد كه شايد متنبه گردند و حضرت هود عليه السّلام به آنان ميگفت ايمان آريد تا خدا بشما باران فرستد و گر نه عوض باران بر شما عذاب ريزان خواهد شد بالاخره از راه اضطرار بمحلّ كعبه كه آن وقت پشته ريگ سرخ رنگى بود پناه بردند و مرتد نامى كه يكى از تابعين هود عليه السّلام بود به آنها گفت به حضرت هود عليه السّلام ايمان آريد تا از اين بلا نجات يابيد و بدعاى شما باران نخواهد آمد عاديان بسخن او اعتنا ننمودند و او را حبس نمودند خلاصه اهل عاد در آن موضع مشغول شدند بدعاء و طلب باران نمودند آن وقت سه قطعه ابر پديد گرديد و صدايى شنيدند كه يكى از اين سه قطعه ابر را اختيار كنيد اينان ابر سياه را كه مانند دل خودشان سياه بود به گمان اينكه ابر سياه بيشتر باران دارد اختيار نمودند .
تفسير مخزن العرفان در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: سيده نصرتبيگم امين ( بانوى اصفهان )
ص١٤٠