و از گناهان آنها ميگذريم و خدا بچنين اشخاصى وعده بهشت داده و وعده خدا صدق و محقّق الوقوع و تخلّف ناپذير است .
از اين آيه چنين استخراج مىشود كه اينهمه لطف و مرحمتى كه نسبت بچنين اشخاصى نموده بازاء سه عمل نيك آنها است .
( اول ) احسان به پدر و مادر ( دوم ) دعاء و نيازمندى آنان از بىنياز مطلق كه موفّق گردند بشكر نعمتهايى كه نسبت به خود و والدين آنها عطاء نموده ( سوم ) توبه و بازگشت نمودن آنها از مخالفت بموافقت هر گاه گناه و خطايى از آنان صادر شده باشد زيرا كه دعاء و التجاء بدرگاه قادر مطلق و نيز توبه و پشيمانى از خطاء دو درى است از درهاى رحمت الهى چنانچه اشاره بعلو مرتبه دعا دارد قوله تعالى
( قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ )
سوره الفرقان آيه 77 خطاب برسولش نموده كه ( بمردم بگو اگر دعاء شما نبود پروردگار من بشما اعتنايى نداشت و راجع بتوبه فرموده
( فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ )
سوره ( فرقان ) آيه ( 80 ) راجع بتوبهكنندگان فرموده خداوند علاوه بر اينكه گناهان آنان را مىبخشد بديهاى عملشان را تبديل بحسنات مينمايد .
( وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ )
شايد بيان حال آنان است كه چنين اشخاص بمقام سلم و تسليم رسيدهاند لكن اگر انسان بعد از رشد و بلوغ در بيراهه افتاد و باغواء شيطان و نفس اماره آن گوهر گرانبهايى كه مبدء عالم در باطن او بوديعه گذارده بود تلف گردانيد به عكس آن دسته اول بجاى نيكى و احسان به پدر و مادر ميگويد ( اف لكما ) در مفردات در لغت ( اف ) گفته ) ( اصل الاف كل مستقذر من وسخ و قلامة ظفر و ما يجرى مجراهما ) پايان وسخ بمعنى چركى است ( و قلامة ظفر ) ناخنى است كه ميگيرند و اين معنى اصل كلمه ( اف ) است لكن در استعمال عرفى ( افّ ) گفته مىشود هر چيزى كه بخواهند آن را خفيف و بىقدر گردانند مثل قوله تعالى
( أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ